360-deal met een label: mag het voorschot voor uw album worden terugverdiend uit merchandise en optredens? Cross-collateralisatie en artikel 25f Auteurswet

Een artiest tekent bij een label, ontvangt een voorschot, neemt een album op en gaat op tournee. De shirts verkopen goed en de zalen zitten vol, maar op de afrekening wordt het merchandise-aandeel meteen weer afgeboekt op het openstaande voorschot. Dat komt door twee afspraken die in veel moderne platencontracten samen voorkomen: de 360-deal, waarin het label ook meedeelt in optredens, merchandise en sponsoring, en de cross-collateralisatie, waarmee inkomstenstromen op één rekening kunnen worden verrekend.

Hoe het voorschot uit merchandise terugkomt

Een voorschot is meestal verrekenbaar met latere royalty's maar hoeft niet te worden terugbetaald als de plaat flopt. De verrekeningsclausule bepaalt uit welke inkomsten het label terugverdient. Een rekenvoorbeeld: dertigduizend euro voorschot plus twintigduizend euro opnamekosten geeft een saldo van vijftigduizend. Na achttienduizend euro royalty's staat er nog tweeëndertigduizend open. Het merchandise-aandeel van de artiest van veertienduizend euro verdwijnt bij een ruime verrekeningsclausule in een actieve 360 in dat saldo; zonder verrekening met merchandise was het uitbetaald. Wat precies meetelt, hangt af van de afgesproken reikwijdte.

Wat artikel 25b tot en met 25h Auteurswet voor het opnamedeel regelt

Voor het opnamedeel van het contract geldt het auteurscontractenrecht van hoofdstuk 1a Auteurswet, via artikel 2b van de Wet op de naburige rechten ook voor uitvoerende kunstenaars. Dat geeft recht op een billijke vergoeding (artikel 25c), op informatie over de exploitatie (artikel 25ca) en op een aanvullende billijke vergoeding als de vergoeding, gelet op de wederzijdse prestaties, onevenredig is in verhouding tot de exploitatieopbrengst (artikel 25d). Artikel 25f lid 2 maakt onredelijk bezwarende bedingen vernietigbaar, en volgens artikel 25h geldt dit dwingend, ook bij een buitenlandse rechtskeuze als de exploitatie vooral in Nederland plaatsvindt. Een zuiver financieel aandeel van het label in gages en merchandise valt daar in beginsel niet onder, tenzij de 360 ook rechten op beschermd materiaal omvat of het beding samenhangt met het opnamedeel. Voor dat financiële deel doet de artiest het met de redelijkheid en billijkheid van artikel 6:248 BW, de regels over algemene voorwaarden en misbruik van omstandigheden.

Het artikel sluit af met zeven clausules die u vóór ondertekening controleert: de reikwijdte van de verrekening, welke kosten verrekenbaar zijn, de grondslag van het 360-percentage, de tegenprestatie van het label, afrekening en auditrecht per inkomstenstroom, het einde van het 360-aandeel en wat er gebeurt bij faillissement of verkoop van de catalogus. Een 360-deal kan voor een beginnende artiest de moeite waard zijn, en de voorwaarden zijn onderhandelbaar zolang er nog niet getekend is.

Read More

'Ethisch getrainde' AI-muziektools in 2026: wat u als producer aan uw label kunt garanderen onder artikel 15o Auteurswet en artikel 53 AI-verordening

Suno zegt dat zijn nieuwe V6-modellen van de grond af zijn getraind op gelicentieerde muziek van Warner, BMG en Believe, Moises traint naar eigen zeggen alleen op wat het licentieert of zelf maakt, en Voice Swap AI laat zijn stemmodellen certificeren door Fairly Trained. MusicRadar zette die claims op 19 september 2026 op een rij onder de kop "ethische AI", met de waarschuwing van Voice Swap-directeur Ausrine Skarnulyte dat het woord een marketingterm wordt zodra ieder bedrijf de inhoud zelf mag bepalen. Voor een producer die met zo'n tool een stem of een demo maakt en die aan een label levert, is de vraag wat dat etiket juridisch waard is en wat hij op grond daarvan kan garanderen.

Een privéclaim, en wat de wet zelf eist

Geen Nederlandse of Europese wet kent het begrip "ethisch getraind": Fairly Trained is een private certificering, de Roland/Universal-principes zijn zelfregulering en "licensed data" is een mededeling over de eigen inkoop. Een onjuiste claim kan misleidende reclame zijn (artikel 6:194 BW) of een beroep op dwaling dragen, en of zij binnen het contract met de tool een garantie oplevert, hangt af van de toezeggingen en de uitleg van de overeenkomst; de voorwaarden van Suno sluiten garanties juist uit. Wat de wet wél regelt, staat in artikel 15o Auteurswet: reproductie voor tekst- en datamining is toegestaan bij rechtmatige toegang, tenzij de rechthebbende zijn recht uitdrukkelijk op passende wijze heeft voorbehouden, bij online beschikbaar gestelde werken met machineleesbare middelen. Daarbovenop verlangt artikel 53 lid 1 van de AI-verordening sinds 2 augustus 2025 van aanbieders van modellen voor algemene doeleinden een auteursrechtbeleid dat dat voorbehoud eerbiedigt en een openbare samenvatting van de trainingsinhoud (modellen die vóór die datum op de markt waren hebben tot 2 augustus 2027), en sinds 2 augustus 2026 verplicht artikel 50 lid 2 aanbieders van AI-systemen tot machineleesbare markering van synthetische audio, met uitzonderingen en overgangsregels.

Wie de output bezit en wat u het label garandeert

Op output waarin onvoldoende menselijke creatieve keuzes tot uitdrukking komen, ontstaat naar Nederlands en Europees recht geen auteursrecht; de clausule "u bezit uw output" regelt alleen de verhouding met de aanbieder, die zichzelf bovendien ruime licenties en voorwaarden voor commercieel gebruik voorbehoudt. Wat de producer zelf toevoegt kan wél een werk zijn, en op de opname kan een naburig recht van de fonogrammenproducent rusten. De echte druk zit in de garantieclausule naar het label: onrechtmatige training is een inbreuk van de aanbieder, de master maakt zelf inbreuk als daarin beschermd materiaal is overgenomen zonder toestemming of wettelijke uitzondering, en alleen een ruim geformuleerde garantie laat de producer ook instaan voor een trainingsclaim die de aanbieder zelf niet garandeert. Het artikel eindigt met zes vragen die een producer beantwoordt voordat een AI-gemaakt element naar het label gaat.

Read More

Opt-out bij Buma/Stemra vóór 30 september 2026: vijf rechtencategorieën die een componist zelf kan beheren, artikel 2a Wtcbo, en waarom een lid geen 'rechtenvrije' opdrachtmuziek kan beloven

Een verzonnen maar herkenbaar voorbeeld: een gamestudio vraagt een componist om een score met wereldwijde buy-out en de zin "vrij van Buma/Stemra-claims". De componist is lid van BumaStemra en heeft zijn uitvoeringsrecht en mechanisch recht via het exploitatiecontract al aan de organisatie overgedragen. Die belofte kan hij dus niet nakomen: de studio heeft voor het gebruik nog steeds een licentie van BumaStemra nodig, en de componist heeft een garantie afgegeven die hij niet kan waarmaken. Wie dat zelf wil regelen, heeft bij BumaStemra één instrument, de opt-out per rechtencategorie, en het wijzigingsformulier daarvoor moet ieder jaar uiterlijk op 30 september binnen zijn.

Vijf categorieën, per categorie en niet per werk

BumaStemra kent vijf hoofdcategorieën die een lid uit zijn exploitatiecontract kan halen: events, RTV en simulcasting, achtergrondmuziek, mechanisch en online; alleen voor online kan per subcategorie worden gekozen. De opt-out per rechtencategorie geldt voor de hele catalogus van dat lid, dus wie mechanisch uitsluit om één game-score buy-out-proof te maken, haalt ook de synchronisatie van al zijn andere tracks bij Stemra weg. Daarnaast kan een lid zich voor een beperkt aantal landen aansluiten. Wijzigen kan jaarlijks met drie maanden opzegtermijn, waarna de nieuwe keuze bij de jaarwisseling ingaat.

Artikel 2a Wtcbo en artikel 5 Richtlijn 2014/26/EU

De regeling is de uitwerking van artikel 2a van de Wet toezicht en geschillenbeslechting collectieve beheersorganisaties, de omzetting van artikel 5 van Richtlijn 2014/26/EU: de rechthebbende kiest zelf welke organisatie welke rechten of categorieën voor welke landen beheert, mag zelf licenties verlenen voor niet-commercieel gebruik, en kan de machtiging geheel of gedeeltelijk beëindigen met een opzegtermijn van ten hoogste zes maanden. Bedragen voor gebruik van vóór de beëindiging blijven aan de rechthebbende toekomen.

Wat de opt-out doet met uitgever, co-writer en opdrachtgever

Een opt-out raakt de muziekuitgever, afhankelijk van wat aan hem is overgedragen en van de afrekenafspraken en een eventuele aansluit- of meldplicht in het publishingcontract; de co-writer, wiens aandeel bij BumaStemra blijft zodat de opdrachtgever alsnog een licentie nodig heeft; en de opdrachtgever, die pas na een effectieve opt-out, voor die categorieën en landen en voor zover de componist zelf over de rechten beschikt, een echte buy-out kan kopen. Voor wie de categorie-opt-out te grof is, bestaan vier kleinere regelingen: UGC-whitelisting bij volledig eigendom, Creative Commons voor niet-commercieel gebruik, eigen muziek op de eigen website en Eigen Werk in Eigen Beheer bij Stemra. Het artikel sluit af met zes vragen die een componist beantwoordt voordat het wijzigingsformulier vóór 30 september de deur uitgaat.

Read More

Optreedcontract met een podium of festival in 2026: uitkoopsom of partage, aanbetaling, annulering en overmacht (artikel 6:75 en 7:408 BW)

Een festivaloptreden wordt in maart geboekt en in september afgezegd: code oranje, het terrein gaat dicht, en over de tweede helft van de gage "komen we later terug". Wat de artiest dan nog toekomt, staat in drie clausules van het optreedcontract die bij de ondertekening zelden worden gelezen: de gageafspraak, de annuleringsregeling en de overmachtsbepaling. Dit artikel loopt ze na voor artiesten en bands die met een podium, café, zaal of festival contracteren, en legt daaronder de wetsartikelen die gelden zodra het contract zwijgt.

Opdracht, opzegging en de open norm van artikel 7:411 BW

Een optreedcontract tussen een zelfstandige artiest en een organisator is een overeenkomst van opdracht. Dat betekent dat artikel 7:408 lid 1 BW de organisator het recht geeft om te allen tijde op te zeggen, en dat de artiest zonder afwijkende afspraak een "naar redelijkheid" vast te stellen deel van de gage kan vorderen, en het volle loon alleen als het einde aan de organisator is toe te rekenen, onder aftrek van besparingen. Tussen bedrijven mag daarvan worden afgeweken. Een annuleringsstaffel met termijnen en percentages vervangt die open norm door bedragen die beide partijen vooraf kennen; of dat bedrag een opzegvergoeding of een boete wegens tekortkoming is, bepaalt welke regels erop van toepassing zijn.

Uitkoopsom of partage, en de aanbetaling als spiegel

Bij een uitkoopsom ligt het kaartverkooprisico volledig bij de organisator; bij partage of een deurdeal deelt de artiest in de recette en horen de aftrekbare kosten, de controle op de kaartverkoop en de afrekentermijn in het contract te staan. De btw op het optreden van uitvoerende kunstenaars is 9 procent, en een in Nederland wonende artiest die de artiestenregeling voor de loonheffing buiten toepassing wil laten, moet die keuze samen met de organisator schriftelijk vastleggen vóór de eerste betaling, dus al vóór de aanbetaling. De aanbetaling van 50 procent beschermt de artiest tegen een organisator die in de zomer omvalt, maar het contract moet ook zeggen wat er met dat bedrag gebeurt als de artiest zelf afzegt.

Overmacht onder artikel 6:75 BW en het voordeel van artikel 6:78 BW

Of code oranje, een burgemeestersbesluit of een zieke zanger overmacht oplevert, begint bij wat het contract onder overmacht verstaat en hangt daarna af van uitleg, oorzaak en risicoverdeling. Overmacht regelt bovendien alleen de schadevergoeding; wat er met de gage, de aanbetaling en de staffel gebeurt, moet het contract apart zeggen. Artikel 6:78 BW geeft de artiest bij een organisator die door de overmacht een voordeel overhoudt een beperkte aanspraak op vergoeding van eigen schade, tot ten hoogste dat voordeel. Het artikel sluit af met de Buma-setlist, de geluidsnorm van het gehoorschadeconvenant, de rider als bijlage en acht controlepunten voordat u tekent, met een verwijzing naar de optreedcontract-generator en de contractscan van MusicaJuridica.

Read More

AI-stemseparatie van oude masters: wie geeft toestemming voor de nieuwe mix?

Scheidingsmodellen halen tegenwoordig een complete zangpartij uit een stereomaster waarvan de multitrackbanden allang zijn verdwenen. Voor catalogushouders opent dat een deur die decennia dicht zat: oude opnames kunnen opnieuw gemixt, opgeschoond en heruitgebracht worden zonder dat er iemand de studio in hoeft. De juridische vraag komt pas daarna, en zij komt zelden op tijd. Wie moet toestemming geven voor een handeling die in de oorspronkelijke akte niet voorkomt, en welke rechten liggen nog bij mensen die hun contract in de jaren zeventig tekenden?

Restauratie of bewerking, en waarom dat verschil beslissend is

Niet elke ingreep raakt de compositie. Ruis wegnemen, dynamiek herstellen en de balans binnen de bestaande verhoudingen bijstellen laat het werk zoals het is. Wordt de vorm anders — partijen weg, secties verplaatst, een arrangement herschikt — dan komt het begrip muziekschikking uit artikel 13 Auteurswet in beeld en beslist de auteur of zijn uitgever mee. BumaStemra behandelt remixen in de praktijk als bewerkingen en verwijst zo'n verzoek terug naar de rechthebbende zelf. Op de opname ligt daarnaast het producentenrecht van artikel 6 van de Wet op de naburige rechten, dat toekomt aan de fonogrammenproducent of zijn rechtsopvolger en niet automatisch aan de partij die de band in de kluis heeft liggen. Dat recht dekt alleen de producentenlaag: de uitvoerende kunstenaars hebben onder artikel 2 WNR hun eigen exploitatierechten, en of die zijn overgedragen of gelicentieerd is een feitelijke vraag per opname.

Wat componist en muzikant houden na de overdracht

Artikel 25 Auteurswet geeft de maker rechten die hij houdt, zoals de wet het zegt, zelfs nadat hij zijn auteursrecht heeft overgedragen; artikel 5 van de Wet op de naburige rechten doet hetzelfde voor de uitvoerende kunstenaar. Afstand doen kan tot op zekere hoogte, maar het verzet tegen misvorming, verminking of aantasting blijft buiten het bereik van een afstandsclausule. Dat is de grens die een heruitgave-addendum niet kan wegschrijven. Bij een componist die is overleden en geen aanwijzing bij testament heeft achtergelaten, gaat het gesprek met zijn nabestaanden.

Wat er gebeurt als het model iets bijmaakt

Vult de technicus de te dun geworden mix aan met een strijkerslaag of een tweede stem, dan heeft voor dat deel niemand iets uitgevoerd en ontstaat er geen uitvoerdersrecht. Rechtenvrij is die laag daarmee niet: het producentenrecht hangt aan het fonogram waarin de geluiden zijn vastgelegd, en de billijke vergoeding van artikel 7 WNR wordt op fonogramniveau gelijkelijk verdeeld tussen uitvoerenden en producent — al geldt die vergoeding alleen voor uitzending en bepaalde vormen van openbaar maken, en niet voor beschikbaarstelling op aanvraag. Voor de commissieremix bracht MusicaJuridica de keten eerder in kaart in Wat de remix engineer aanlevert; bij een separatie uit het eigen archief lijkt die keten weg te vallen, en juist daar ontstaan de fouten. Het artikel sluit af met acht vragen voor de heruitgave, waaronder de goedkoopste verzekering van de hele operatie: een gedateerde, onbewerkte kopie van de oorspronkelijke master naast het nieuwe bestand.

Read More

Uw platformlicentie eindigt zodra u uw tracks verwijdert. Wat er dan gebeurt met stems, remixes en afgeleide bestanden staat er meestal niet bij

Veel voorwaarden van label-platforms en distributiediensten koppelen de duur van de licentie aan de aanwezigheid van uw muziek: de licentie eindigt automatisch op het moment dat u uw tracks verwijdert. Dat klinkt als een schone breuk. In de praktijk is het dat zelden, omdat er tegen die tijd meer bestaat dan de tracks zelf: stems die u hebt aangeleverd, remixes die het platform of een andere gebruiker heeft gemaakt, previews, mash-ups, en soms data of modellen die met uw materiaal zijn gemaakt. Over die afgeleide bestanden zwijgt de beëindigingsclausule meestal, en zwijgen is in het contractenrecht geen vrijbrief in uw voordeel.

Wat artikel 2 Auteurswet regelt, en waar het ophoudt

Artikel 2 Auteurswet bepaalt dat het auteursrecht kan worden overgedragen en dat de maker een licentie kan verlenen. Het derde lid stelt daarbij drie eisen met elk een eigen bereik: de overeenkomst tot overdracht of tot een exclusieve licentie wordt schriftelijk aangegaan; zo'n overdracht of exclusieve licentie door de maker zelf omvat alleen de uitdrukkelijk vermelde bevoegdheden en wat daaruit noodzakelijkerwijs voortvloeit; en de levering bij een overdracht gebeurt bij akte. Een platform- of distributielicentie is doorgaans niet-exclusief. Artikel 2 lid 3 geeft voor een gewone niet-exclusieve licentie geen eigen regel van beperkte uitleg. Wat er dan wel geldt, is de uitleg van de overeenkomst zelf, samen met het dwingende auteurscontractenrecht en het gewone verbintenissenrecht.

Waar de afgeleide bestanden blijven en wat u daarover kunt afspreken

Het artikel loopt de vier soorten afgeleide bestanden langs die na een beëindiging blijven bestaan, en splitst de vierde soort verder uit in trainingskopieën, embeddings en akoestische profielen, modelparameters en aanbevelingsdata, omdat die vier juridisch niet hetzelfde zijn. Per soort staat welke vraag u moet stellen: wie is de maker, wie heeft de bestanden, welke licentie is erop gegeven, en wat zegt het contract over teruggave of vernietiging. Daarna volgt de clausule die het gat sluit: een beëindigingsbepaling die niet alleen de tracks maar ook de afgeleide bestanden noemt, met een termijn voor verwijdering en een bevestiging achteraf. Een goede beëindigingsclausule noemt de afgeleide bestanden bij naam. Het artikel behandelt daarnaast de sublicenties die het platform aan streamingdiensten en aan andere gebruikers kan hebben verleend en die met uw opzegging niet vanzelf eindigen. Voor wie al een platformcontract heeft getekend, laat het artikel zien welke drie zinnen u nu kunt nalezen, en waar de contractscan van MusicaJuridica die zinnen voor u opzoekt.

Read More

Als uw label failliet gaat: wat artikel 37 Faillissementswet en de arresten Nebula (2006) en Berzona (2014) betekenen voor uw masters

Als het label failliet gaat, stopt de exploitatie zelden meteen. De catalogus blijft bij de distributeur staan, de streams lopen door en pas bij de eerstvolgende afrekening blijkt dat er niets meer wordt uitbetaald. De artiest wil dan twee dingen weten: van wie is de opname, en mag hij de bestanden ophalen. Het probleem lijkt op dat van stilliggend repertoire, met een curator ertussen.

Artikel 37 lid 1 Faillissementswet: termijnstelling en het beperkte rechtsgevolg

Een platencontract is een wederkerige duurovereenkomst die op de dag van de faillietverklaring door beide partijen deels is nagekomen. Artikel 37 lid 1 Faillissementswet geeft de wederpartij daarvoor één instrument: een schriftelijke termijnstelling waarin de curator wordt gevraagd zich bereid te verklaren de overeenkomst gestand te doen. Blijft die verklaring uit, dan verliest de curator uitsluitend het recht om zelf nakoming te vorderen. De overeenkomst eindigt niet, de rechten vallen niet terug en er ontstaat geen aanspraak op afgifte van de mastersessies. Terugval moet uit het contract komen, uit een ontbinding op zelfstandige grond, of uit een afspraak met de curator.

Nebula (2006), Berzona (2014) en Credit Suisse/Jongepier (2018) als één lijn

In Nebula (HR 3 november 2006, NJ 2007/155) besliste de Hoge Raad dat een faillissement bestaande wederkerige overeenkomsten niet wijzigt, maar dat een schuldeiser zijn rechten daarna niet kan blijven uitoefenen alsof er geen faillissement was. De brede lezing daarvan is later teruggenomen. In Berzona (HR 11 juli 2014, NJ 2014/407) mag de curator betaling, afgifte of vestiging van een recht passief laten liggen, maar krijgt hij door het faillissement geen bevoegdheid die de wet of de overeenkomst hem niet geeft. In Credit Suisse/Jongepier (HR 23 maart 2018, NJ 2018/290) staat dat met zoveel woorden voor licenties: de curator mag een vóór het faillissement verleende licentie niet intrekken. Het artikel loopt die grens handeling voor handeling na en scheidt de royalty's in vier posities, van vóór het faillissement opgebouwde aanspraken tot nieuwe prestaties op verzoek van de curator.

Vier rechtslagen achter één opname

"De masters" dekt vier verschillende dingen. Het auteursrecht op compositie en tekst kent in artikel 2 lid 3 Auteurswet een akte-eis voor overdracht, exclusieve licentie en levering. Het naburig recht van de uitvoerend kunstenaar en het producentenrecht op het fonogram volgen artikel 9 Wet naburige rechten, dat schriftelijkheid eist en voor de levering opnieuw een akte. Wie producent van fonogrammen is, is bovendien een feitelijke vraag: artikel 1 sub d Wnr wijst degene aan die het fonogram voor de eerste maal vervaardigt of doet vervaardigen, wat een zelf producerende artiest tot rechthebbende kan maken. De vierde laag heeft geen artikelnummer: wie de multitracks, de mastersessies en het distributieaccount beheert, kan technisch handelen, wat nog niet bepaalt wie mag reproduceren of uitbrengen. Het artikel behandelt de vier documenten die de uitkomst jaren eerder vastleggen en de stappen voor de eerste twee weken na de uitspraak.

Read More