Een concert opnemen is een tweede productie met een eigen rechtenketen

Het concert eindigt, de productie begint

Wanneer de toegift is gespeeld, ligt op de multitrackrecorder een nieuwe uitvoering: andere tempi, een gastsolo, zaalakoestiek en publieksgeluid. De boeking voor het optreden bepaalt lang niet altijd wie die opname later mag monteren, uitbrengen of als concertfilm exploiteren. Voor een livealbum begint daarom een tweede juridische productie. Volgens artikel 2 van de Wet op de naburige rechten heeft de uitvoerende kunstenaar bevoegdheden rond het opnemen, reproduceren, verspreiden en beschikbaar stellen van de uitvoering of opname. De hoofdartiest, bandleden, invallers, achtergrondzangers en gasten kunnen daarbij verschillende afspraken hebben.

Ook de partij achter de opname krijgt een eigen positie. Wie de eerste vastlegging organiseert, kan producent van het fonogram zijn; artikel 6 Wnr verbindt daar exploitatierechten aan. Bij een festivalopname kunnen de zaal, het label, de artiest en de mobiele studio ieder geld of materiaal hebben ingebracht. Financiering vertelt een deel van het verhaal, terwijl mastereigendom en opnamebevoegdheid expliciete afspraken vragen.

Compositie, zaal en gasten blijven afzonderlijke lagen

De live-master bevat bestaand repertoire. De Auteurswet beschermt de openbaarmaking en verveelvoudiging van composities, en artikel 14 rekent vastlegging op een geluids- of beelddrager tot verveelvoudiging. BumaStemra beschrijft dat toestemming van Stemra nodig kan zijn wanneer muziek op dvd of cd wordt vastgelegd. De concrete licentieroute hangt af van repertoire, mandaten, territoria en de releasevorm. Covers, arrangementen, mede-auteurs en publishers horen dus bij de definitieve setlist, niet in een los bestand dat na de mastering wordt bijgewerkt.

De zaalovereenkomst verdient eveneens aandacht. Toegang voor een opnamebus, kabelroutes, stroom, huistechnici, camera's, publiekszones en gebruik van de locatienaam kunnen de productie praktisch begrenzen. Een brede zaalshot en een herkenbare close-up van een bezoeker roepen verschillende portret- en privacyvragen op. Cameraplan, publieksinformatie en gerichte toestemming kunnen veel onzekerheid vóór de montage wegnemen.

Een dossier dat de audio blijft volgen

Een bruikbaar livealbumdossier koppelt zes onderdelen aan elkaar: toestemming voor de vastlegging; toegestane exploitatievormen; mastereigendom en productiekosten; repertoire en licenties; credits en vergoedingen van alle uitvoerders; en de uiteindelijke metadata. De actuele setlist is daarbij het scharnier. Zij registreert onverwachte gasten, geschrapte nummers en wijzigingen in de volgorde en houdt de contractadministratie dicht bij wat werkelijk op de opname staat.

De contracttekst mag concreet blijven. Een live-EP, promotionele clips en een volledige concertfilm zijn verschillende gebruiksvormen. Ook een eenmalige opnamevergoeding, royalty, winstaandeel en recoupment hebben elk een andere economische uitkomst. Een muziek- en IE-contractscan kan deze onderdelen naast elkaar leggen. Zo ontstaat een herleidbare rechtenketen die dezelfde opname volgt van podium tot distributie.

Bronnen gecontroleerd op 23 juli 2026. Deze bijdrage geeft algemene informatie over Nederlands muziek- en contractenrecht.

Read More

Wat de remix engineer aanlevert, en welke rechten de release nog mist

Een afgeleverde remix kan juridisch nog openstaan

De remix engineer levert een clubmix, radio edit, instrumental en stems op. Muzikaal klopt de versie: de vocal heeft ruimte, de drop werkt en de oude bridge is verdwenen. Toch zegt een geslaagde bounce weinig over de toestemming om de track uit te brengen. Een remix raakt het auteursrecht op de compositie, het recht op de bronmaster en de naburige rechten van uitvoerende musici en de fonogrammenproducent.

Die lagen hebben vaak verschillende rechthebbenden. Een songwriter kan de bewerking goed vinden zonder namens het label over de master te kunnen beslissen. Een label kan stems beschikbaar stellen terwijl de publisher nog naar de nieuwe songstructuur kijkt. Daarom verdient toestemming voor een remix een precieze omschrijving: welke compositie en opname worden gebruikt, welke versie mag verschijnen, in welke gebieden en voor welke periode?

Stems zijn materiaal met een geschiedenis

Losse zang-, drum- en instrumenttracks geven de remixer veel vrijheid. Ze kunnen ook alternatieve takes, ruwe vocalen en passages bevatten die nooit voor publicatie waren bedoeld. De opdracht hoort vast te leggen wie toegang krijgt, hoe de bestanden worden beveiligd en wat er na aflevering mee gebeurt. Toegang tot een sessiemap draagt geen rechten over.

Ook de productiemethode telt. Wie een fragment uit de commerciële opname gebruikt, houdt de masterlaag in beeld. Wie een passage opnieuw inspeelt, maakt een nieuwe opname, terwijl de oorspronkelijke compositie herkenbaar kan blijven. Dezelfde vier maten kunnen dus een ander toestemmingspad volgen, afhankelijk van wat er technisch in de studio is gebeurd.

Fee, credits en een nieuwe master

Het begrip remix fee veroorzaakt geregeld verwarring. De opdrachtgever ziet een eindbedrag; de producer verwacht soms daarnaast een aandeel in de remixmaster of in netto-inkomsten. Een leesbare deal noemt afzonderlijk het eigendom of exploitatierecht op de output, de vergoeding, eventuele terugverdienbare kosten, rapportage en credits. Als de remixer een nieuwe hook, melodie of harmonische passage componeert, kan ook de compositiesplit opnieuw aandacht vragen.

Een compacte releasekaart houdt vier sporen naast elkaar: compositie, bronmaster en stems, uitvoeringen en credits, en de nieuwe remixmaster. Per spoor staan rechthebbende, toestemming, bewijsstuk en economische afspraak. Zo wordt de remixovereenkomst een routekaart van bron naar release, met ruimte voor revisierondes, sample clearance, goedkeuring, exclusiviteit en de mogelijkheid dat het label de versie uiteindelijk niet uitbrengt.

MusicaJuridica beoordeelt remixdeals, producer agreements en licenties in samenhang. Wie al een concept heeft, kan met de Contract-Self-Scan eerst zien hoe breed termen als “all rights”, “net receipts” en “final approval” uitpakken. Dat maakt de juridische lezing net zo gelaagd als de sessie zelf.

Read More

Als een bandlid vertrekt, blijven naam, masters en boekingen achter

Het vertrek begint vóór de laatste show

Wanneer een bandlid vertrekt, gaat het gesprek meestal over de volgende repetitie of boeking. Juridisch lopen er meer sporen door: de bandnaam, composities, masters, naburige rechten, apparatuur, voorschotten en digitale accounts. Die sporen hebben niet altijd dezelfde eigenaar. Een gitarist kan mede-auteur blijven van oude nummers zonder eigenaar van de masters te zijn; een oprichter kan het merk hebben geregistreerd terwijl een ander lid de website en socials beheert.

Daarom verdient een vertrekkend bandlid een regeling die verder kijkt dan de eindafrekening. De bezetting verandert direct, maar rechten en inkomsten bewegen vaak nog jaren door. Oude songs blijven in de set, een distributeur betaalt later uit en een festival heeft al geboekt onder de bekende groepsnaam.

Naam, lied en opname zijn aparte lagen

De bandnaam kan tegelijk handelsnaam, Beneluxmerk en onderlinge afspraak zijn. Wie de naam na vertrek mag voeren, hangt af van registratie, feitelijk gebruik, de contractspartij en het bandcontract. Ook logo’s, domeinen, oude foto’s en de aanduiding “voormalig lid van” verdienen een concrete afspraak. Anders ontstaan twee concurrerende versies van dezelfde geschiedenis.

Bij muziek lopen compositie en master uiteen. Een auteursaandeel verdwijnt niet doordat iemand de repetitieruimte verlaat. Masterrechten volgen juist uit productie, financiering, overdracht en licenties. Daarbovenop komen de eigen naburige rechten van uitvoerende musici en producenten. Een vertreksovereenkomst moet deze lagen benoemen, inclusief credits, archiefbeelden, remasters en eventuele heruitgaven.

De vertrekmatrix houdt de praktijk werkbaar

Een korte matrix kan per onderwerp tonen wie rechthebbende is, welk bewijsstuk bestaat, wie na vertrek mag gebruiken en welke geldstroom nog volgt. Denk aan de naam en het logo, song splits, masters, boekingen, voorschotten, apparatuur, cloudmappen, distributeursaccounts en tweestapsverificatie. Zo blijft het bandcontract bij uittreding leesbaar voor de musici zelf én voor boeker, label, publisher of accountant.

MusicaJuridica beoordeelt bandcontracten, vertrekregelingen, masterafspraken en boekingsvoorwaarden in samenhang. Wie al een concept heeft, kan via de Contract-Self-Scan eerst zien of brede termen als “alle rechten”, “finale kwijting” en “voortzetting” passen bij wat de band werkelijk wil regelen. Een helder einde geeft de volgende bezetting ruimte, terwijl oude makers hun credits en inkomsten kunnen blijven volgen.

Read More

Die Fledermaus aan Stanford: wat de orkestbak een muziekjurist leert

Een operette uit 1874, en waarom die "gewoon mag"

In februari 2023 zat mr. Mauritz Kop, oprichter van MusicaJuridica, vier voorstellingen lang met zijn klarinet in de orkestbak van het Dinkelspiel Auditorium aan Stanford University, voor Johann Strauss' Die Fledermaus van de Stanford Light Opera Company. Dat zo'n gezelschap deze operette vrij kan opvoeren, is zelf al muziekrecht in actie: Strauss overleed in 1899, dus de compositie behoort tot het publiek domein — maar de Engelse vertaling, de supertitels en een bewerkte orkestratie zijn bewerkingen waarop bewerkers wél weer eigen rechten kunnen hebben. Wie oud repertoire programmeert, kijkt dus per onderdeel wát er precies wordt gebruikt: de originele partituur of andermans recente bewerking. En tijdens de uitvoering zelf ontstaat een derde laag, want iedere zanger en iedere musicus in de bak verwerft bij elke voorstelling naburige rechten op de eigen uitvoering.

De jurist als collega in de bezetting

Kop speelde niet als buitenstaander mee. Naast de operette was hij tussen 2023 en 2025 huispianist aan Stanford Law School, waar hij mede samen met concertpianiste (en Stanford RQT research assistant) Katie Liu optrad tijdens festiviteiten van de law school; eerder speelde hij met het CPO Ensemble in het Concertgebouw en in het orkest van André Rieu, en als producer van elektronische muziek stond hij op festivals zoals Solar. Die dubbelrol verandert hoe je een contract leest: niet als abstracte tekst, maar als draaiboek voor een samenwerking onder tijdsdruk. Dit blog bekijkt de Stanford-productie door de bril van de uitvoerende musicus: welke rechten ontstaan er in zo'n operetteweek, van wie zijn ze, en wat betekent dat voor iedereen die zelf op een podium of in een studio werkt — van ensemble tot sessiemuzikant? Met daarbij de nieuwe drukpunten van dit moment: registraties die online belanden, sync-gebruik onder beeldmateriaal, en de vraag of opnames mogen worden gebruikt om AI-modellen te trainen.

Read More

De sessiemuzikant achter de master: buy-outs, naburige rechten en royaltysporen

Een sessie is geen klein juridisch moment

Een studiosessie lijkt vaak overzichtelijk: iemand speelt mee, stuurt een factuur en krijgt een vaste vergoeding. Toch kan juist die eenvoudige afspraak jaren later belangrijk worden wanneer de opname wordt gesynchroniseerd, gesampled, verkocht of opnieuw uitgebracht. Bij sessiemuzikanten gaat het niet alleen om betaling, maar ook om naburige rechten, credits, metadata en bewijs van toestemming.

De buy-out moet precies zijn

Een buy-out is pas bruikbaar wanneer duidelijk staat welke prestatie wordt afgekocht, voor welke opname, met welke versies, in welk gebied en voor welke exploitatievormen. Een producer die meeschrijft, een bassist met een eenmalige fee en een featured vocalist hebben niet hetzelfde rechtenprofiel. Wie die rollen in één standaardzin stopt, maakt de master op papier zwakker dan hij in de studio klinkt. Vooral bij reclamesync, buitenlandse distributie of catalogusverkoop willen wederpartijen later kunnen controleren of de partij die licentie geeft ook echt over de benodigde toestemmingen beschikt.

Waarom het dossier bij de audio hoort

De opnameketen heeft een eigen administratie nodig: sessiedatum, namen, rol, factuur, contract, ISRC, credits, splits en relevante e-mails. Dat is geen bureaucratische luxe. Bij sync, catalogusverkoop, royaltyaudit of sampleclaim wil een label, artist manager of publisher kunnen laten zien wie toestemming gaf en welke geldstroom bleef bestaan. Een goede sessiemuzikanten buy-out maakt de exploitatie rustiger, niet zwaarder. De juridische kunst is om de studio niet dicht te regelen, maar om de paar afspraken die later waarde dragen helder bij de opname te bewaren.

Dit artikel zet uiteen waar de contractcheck begint: rolzuiverheid, exploitatiebereik, geldstroom en bewijs. Het is geschreven voor artiesten, producers, labels en managers die de creatieve snelheid van de studio willen behouden zonder later een rommelig rechtendossier te erven. Juist de kleine studioformulieren, mailbevestigingen en creditafspraken bepalen vaak of een track zonder frictie naar een game, film, reclamecampagne of internationale release kan doorreizen.

Read More

Muziek in games licentiëren: van buyout tot virtueel concert

De grootste concertzaal ter wereld is geen zaal: een virtueel optreden in een game trok ruim twaalf miljoen gelijktijdige bezoekers, game-soundtracks winnen inmiddels een eigen Grammy en orkesten vullen avonden met gamemuziek. Wie als maker in die wereld stapt — of er zijn muziek ongevraagd in terugvindt — ontdekt dat de gamelicentie een vak apart is. Voor componisten, producers, artiesten, studio's en orkesten.

Een game is geen videoclip

Interactiviteit (de speler bepaalt wanneer muziek klinkt), een levensduur van jaren met updates en heruitgaven, en wereldwijde distributie over alle platforms: de gamelicentie breekt het klassieke sync-kader op alle drie de punten. Wie zijn gewone sync-tarieven kopieert naar games, prijst zichzelf te laag — of belooft te veel.

Buyout of royalty — en de collectieve kassa

Studio's willen buyouts: één bedrag, alle rechten, geen verplichtingen achteraf. Voor makers zit het slimme onderhandelen in het opknippen van gebruiksvormen — in-game breed, maar soundtrack-release, concertuitvoeringen en merchandising apart. En wie bij een beheersorganisatie is aangesloten, moet zijn aansluitcontract naast de gamedeal leggen vóór hij "vrij van collectief beheer" belooft: die botsing is een klassieke bron van gedoe.

Virtuele concerten en spelende fans

Het virtuele megaconcert stapelt composities, opnamen, avatar- en portretrechten en merchandising in één product — en de artiest die alleen "een optreden" dacht te doen, geeft zonder afspraken een herhaalbare wereldwijde exploitatie van zijn evenbeeld weg. Intussen brengen spelers zelf muziek de game in, met alle bekende platformvragen van dien. Wat er sowieso al geregeld moet zijn rond muziekrechten, leest u op onze overzichtspagina.

Read More

Clearance van Muziek in Videoclips: Hoe zit dat Juridisch?

Hoe regel ik de rechten van muziek die ik wil gebruiken in een film of een game? Syncen van beeld en geluid, hoe zit dat juridisch? Bij wie moet ik zijn voor een licentie voor gebruik van een dancetrack in een reclamespotje of een muziekvideo? En zitten er ook intellectuele eigendomsrechten op de videoclip zelf?

Syncen van beeld met geluid

U mag niet zonder toestemming van de componist, tekstschrijver en de uitvoerende artiesten muziek met video synchroniseren en uploaden, ook niet naar uw eigen website laat staan naar social media. De makers hebben een verbodsrecht en een vergoedingsrecht. Dat volgt uit de Auteurswet en de Wet naburige rechten. Er zal toestemming moeten worden gevraagd voor het muziekgebruik, online en offline. In de vorm van een schriftelijk licentiecontract waarin staat onder welke voorwaarden u beeld met geluid mag combineren en commercieel exploiteren. Dit geldt ook voor Youtube en Vevo muziekvideo’s. U krijgt gedurende het clearance-traject voor de videoclip met verschillende partijen rechthebbenden te maken zoals platenlabels, uitgeverijen (publishers), muzikanten, nabestaanden alsook Buma/Stemra.

Clearance-traject videoclip: verschillende partijen

Door de clearance van de muziekrechten correct te regelen voorkomt u auteursrechtenclaims, takedowns, verwijderde social media accounts en aansprakelijkheid nadat u de videoclip heeft geüpload. Er bestaan geen standaardtarieven voor het syncen van muziek met beeld. Hierover kan worden onderhandeld. Ook kan toestemming geweigerd worden vanwege het verbodsrecht van de componist. Er kunnen dus geen garanties worden gegeven. Hou daarom altijd een alternatief achter de hand en zorg dat u de clearance ruim voor de project deadline in werking zet. Wij kunnen u hierbij terzijde staan.

Syncen: bij wie liggen de muziekrechten?

Stap 1 is dat wij uitzoeken waar de muziekrechten van de titel liggen en bij wie u vervolgens moet zijn. Er kunnen vervolgens schriftelijke afspraken worden gemaakt over zaken als looptijd, exclusiviteit, territorium en MFN Clausules (Most Favored Nations), hetgeen wil zeggen dat er bij een situatie waarin bijvoorbeeld de publishingrechten versnipperd zijn over 5 uitgeverijen, alle publishers zich conformeren aan de hoogste vraagprijs op basis van 100% uitgaverechten. Bij MFN gaat het derhalve om gelijke behandeling van de rechthebbenden, onafhankelijk van ieders rechtenpercentages.

Read More

Trump mag muziek Rolling Stones niet gebruiken tijdens verkiezingscampagne

Deze blog is een transcript van een live radio 3FM interview dat mr. Mauritz Kop op maandag 6 juli 2020 bij BNN/VARA gaf over muziekrechten en President Donald Trump. Dit naar aanleiding van bekende artiesten als Adele, de Rolling Stones, Tom Petty en Neil Young, die niet willen dat de Amerikaanse president hun muziek gebruikt in zijn verkiezingscampagne. Een succesvol verbod is mogelijk via een uitzondering op de Ascap/BMI "Political Entities License". Uitleg over muziekrechten, licenties en publiek domein in Europa en de Verenigde Staten. Ook aandacht voor IP en artificiële intelligentie.

Wat zijn muziekrechten eigenlijk?

Muziekrechten zijn een verschijningsvorm van intellectuele eigendomsrechten. Muziekrechten worden beschreven in de Auteurswet en de Wet naburige rechten. Zoals rechten van een componist, tekstdichter, uitvoerend muzikant en audioproducent. Zie het als een regenboog van rechtenlagen waarbij elke kleur symbool staat voor een bepaald soort recht, afhankelijk van iemands rol bij het ontstaan van een compositie, lyrics en de audiomaster. In het muziekrecht gaat het vaak over licenties, om toestemming krijgen voor muziekgebruik.

Belangrijker nog, wat kun je ermee?

Deze rechten geven de eigenaar het exploitatierecht, het recht om gebruik door een ander te verbieden en het recht om op te treden tegen derden die het zonder toestemming gebruiken. Auteurs hebben dus een vergoedingsrecht en een verbodsrecht.

Hoe krijg je die rechten? Moet je daarvoor muziek uitbrengen?

Nee, dan verlies je ze juist vaak, met name als je een onevenwichtig contract tekent. Auteursrechten ontstaan vanzelf, als je iets origineels maakt waarbij je creatief bent geweest. Het gaat om een minimum aan creatieve handelingen en originaliteit.

Zit er een leeftijd aan? Stel een artiest zou muziek maken en is 16 jaar? Gaat het dan naar hem/haar of de ouders?

Er zit geen leeftijd aan, wel moet je 18 jaar oud zijn om een muziekcontract rechtsgeldig te kunnen ondertekenen. Anders moeten ouders tekenen als wettelijk vertegenwoordigers. Daarnaast moet je een mens zijn en geen machine. Een slimme robot die muziek produceert krijgt geen auteursrechten. Die muziek komt direct in het publiek domein. Dat onderwerp sluit aan op mijn onderzoeksopdracht aan Stanford University in Silicon Valley, Californië. Dit onderzoek heeft ook met IP te maken en zoekt naar een optimaal innovatieklimaat in zowel Europa als de VS waarbij de maatschappelijke impact van transformatieve technologie zoals AI, quantum computing, blockchain en VR in balans wordt gebracht, met respect voor onze grondrechten en democratische waarden. Ik focus me daarbij op 3 sectoren: Pharma, Voeding en Entertainment, Media en Kunst. Allemaal 1e levensbehoeftes dus! Onderzoeksoutput gaat in de vorm van gepubliceerde artikelen direct naar Brussel en Washington, zodat politici en wetgevers een breder scala aan effectieve beleidsmogelijkheden voorgeschoteld krijgen om uit te kiezen.

Read More

Computer generated works: wie of wat is eigenaar?

Deze column is gepubliceerd op platform VerderDenken.nl van het Centrum voor Postacademisch Juridisch Onderwijs (CPO) van de Radboud Universiteit Nijmegen. https://www.ru.nl/cpo/verderdenken/columns/computer-generated-works-eigenaar/

Nieuwe technologieën roepen nieuwe juridische vragen op. Zo ook computers die creatieve werken maken. Wie of wat is de eigenaar van zo’n werk? Mauritz Kop geeft uitleg.

Machines uitgerust met artificiële intelligentie (AI) begeven zich op het terrein van de schone kunsten. Computers schilderen, schrijven en componeren er ijverig op los. Zo genereerde The Next Rembrandt een 3D-geprint meesterwerk, schilderde The Art and Artificial Intelligence Lab een levensechte Mona Lisa, schreef Kurzweils Cybernetic Poet klassieke sonnetten en produceerde Amper Music een complete muziek-cd. Alles in luttele seconden.

Auteursrechten vestigen is problematisch

Het is voorstelbaar dat er auteursrechten rusten op de voortbrengselen van AI-systemen zelf, zoals kunst, muziek, literatuur, uitvindingen, industriële toepassingen, algoritmes, code en andersoortige scheppingen. Men kan zich als wetgever de vraag stellen of er voor computer generated works sui generis categorieën rechten (met een korte looptijd en zonder persoonlijkheidsrechten) in het leven moeten worden geroepen.

Kunnen IE-rechten überhaupt AI-scheppingen beschermen?

De wet in haar huidige vorm erkent geen niet-menselijke auteursrechten. Auteurschap is fundamenteel verbonden met menselijkheid; met scheppingen van de menselijke geest. Dat vloeit bijvoorbeeld voort uit het bekende Infopaq-arrest van het EU Hof van Justitie uit 2009, al is dit arrest niet geschreven met machine learning en kunstmatige intelligentie in het achterhoofd. Is het dogmatisch en doctrinair correct om aan te nemen dat er geen copyright kan zijn op pure AI creations? AI is per slot van rekening niet menselijk en er is bovendien geen menselijke originaliteit en creativiteit aanwezig. Het korte antwoord luidt: ja.

Algoritmisch auteurschap: goed idee of niet?

In tegenstelling tot de benadering van de EU en de VS, heeft het Verenigd Koninkrijk een computer generated works-regime geïmplementeerd, wat betekent dat de programmeur van de AI het auteursrecht krijgt op de output van de machine. Met andere woorden: het VK, en recentelijk ook de Chinese rechter, breiden het menselijke auteurschap uit naar algoritmisch auteurschap.

AI-machine kan geen copyright bezitten

Auteursrechten kunnen alleen eigendom zijn van rechtssubjecten, dus personen of bedrijven. Een AI-machine kan zelf geen copyright bezitten op AI made creations omdat een AI-systeem geen rechtssubjectiviteit en ook geen rechtspersoonlijkheid bezit. AI-systemen kwalificeren als rechtsobject, niet als rechtssubject.

‘Publiek eigendom uit de machine’ en menselijke interventie

Menselijk auteurschap blijft het normatieve orgelpunt van het intellectuele eigendomsrecht. Delen van het meerlagige, uit het Romeinse recht afkomstige eigendomsparadigma kunnen relevant zijn voor AI. Voortbouwend op dit raamwerk is er een nieuw publiek domein model denkbaar voor AI creations and inventions die de autonomiedrempel overschrijden: res publicae ex machina (publiek eigendom uit de machine).

Read More

Gastcollege Intellectueel Eigendom Conservatorium Maastricht

Conservatorium Maastricht: Vooruitstrevend en Internationaal Georiënteerd

Het Conservatorium Maastricht vroeg ons onlangs om een twee uur durend Engelstalig gastcollege te geven over de wereld van muziekrechten en muziekcontracten. Aan een internationaal gezelschap van studenten Klassiek/Jazz, in het kader van het vak muzikaal ondernemerschap. Leerdoel was om de jonge musici inzicht te geven in voor hen relevante aspecten van het auteursrecht.

Musicus als ondernemer

Aan dergelijke initiatieven verlenen wij uiteraard graag onze medewerking. Het is immers belangrijk om conservatoriumstudenten voor te bereiden op de juridische en bedrijfsmatige kant van de muziekindustrie. En om bruggen te slaan tussen verschillende disciplines.

Read More