Producerpunten in een producercontract: hoeveel royalty de producer uit het artiestendeel krijgt, wat 'vanaf plaat één' na recoupment betekent en wat Sena apart betaalt (artikel 7 WNR)

Een gefingeerd voorbeeld: een producer uit Utrecht maakt vier tracks met een jonge rapper die een platencontract heeft bij een onafhankelijk label. Hij programmeert de beats en speelt de baslijnen in. Het producercontract dat de manager stuurt, belooft een fee van 2.500 euro per track 'als voorschot op 4 punten, vanaf plaat één na recoupment'. Wat zijn die punten waard, wie betaalt ze uit, en krijgt hij daarnaast iets van Sena als de single op de radio komt?

Wie de producer is volgens de wet

De Wet op de naburige rechten noemt de partij die een opname laat maken en betaalt de producent van fonogrammen; in dit voorbeeld is dat het label. De studioproducer heeft dan geen eigen masterrecht. Hij kan wel mede-maker van de compositie zijn als zijn bijdrage een eigen oorspronkelijk karakter heeft, en wie op de opname speelt, is uitvoerende kunstenaar. Zijn baspartijen vallen daaronder. Sena laat een producer die zijn eigen muziek in een DAW maakt zich ook als uitvoerende kunstenaar aanmelden; of een concrete programmeerbijdrage juridisch een uitvoering is, hangt af van wat op de opname te horen is.

Hoe punten en recoupment samen uitpakken

Een punt is één procentpunt royalty, en het contract moet zeggen over welke grondslag. In veel deals gaan de producerpunten van de royalty van de artiest af. Het label verdient eerst de opnamekosten terug uit die royalty. 'Vanaf plaat één' betekent dat de producer na die terugverdiening ook royalty krijgt over wat daarvoor is verkocht en gestreamd; zijn fee wordt daar eerst als voorschot op ingehouden. Staan die woorden er niet, dan bepaalt de rest van het contract of de eerdere opbrengst meetelt. Een letter of direction van de artiest vraagt het label de producer rechtstreeks te betalen; pas met een schriftelijke bevestiging van het label is die betaling ook afgesproken. Het artikel rekent het met gefingeerde bedragen door.

Wat Sena apart betaalt

Radio, televisie en muziek in horeca of winkels betalen een billijke vergoeding die Sena int en die gelijk wordt verdeeld tussen de uitvoerende kunstenaars en de producent van het fonogram (artikel 7 en 15 WNR). Die stroom staat los van de punten. De producer krijgt daar alleen een deel van als hij als uitvoerende kunstenaar voor de opname is aangemeld. Streams op aanvraag vallen buiten artikel 7; de inkomsten uit de opname lopen via het label en dus via de punten. Het artikel sluit af met vijf afspraken die in het producercontract horen te staan, en met de regels uit het auteurscontractenrecht die gelden als de producer zijn rechten als uitvoerende kunstenaar overdraagt of exclusief in licentie geeft, zoals het recht op jaarlijkse informatie over de inkomsten.

Read More

Stems van uw album uploaden naar een AI-dienst: wie toestemming geeft als het label de masterrechten heeft (artikel 6 WNR) en wat de trainingslicentie in de gebruiksvoorwaarden waard is

Een gefingeerd voorbeeld: een zangeres heeft in 2023 bij een onafhankelijk label een album opgenomen. Het label betaalde de studio en is volgens het platencontract eigenaar van de masters. Nu wil zij voor een akoestische versie de losse sporen laten opschonen door een online AI-dienst. Bij het uploaden klikt zij 'akkoord' op voorwaarden waarin staat dat zij alle rechten heeft en dat de dienst het materiaal mag gebruiken om zijn modellen te verbeteren. Mocht zij die klik geven?

De masterrechten liggen bij het label (artikel 6 WNR)

De Wet op de naburige rechten geeft de partij die een opname voor het eerst laat maken, de producent van fonogrammen, het uitsluitende recht om reproductie toe te staan. Bij een klassiek platencontract is dat het label. Een upload naar een online dienst maakt een kopie op de servers van die dienst en is dus een reproductie, ook als het om losse stems gaat. Daarbij heeft de zangeres haar eigen naburig recht als uitvoerende kunstenaar meestal exclusief aan het label overgedragen of in licentie gegeven; hoe ver die exclusiviteit reikt, staat in het contract. De compositie kan bij een uitgever liggen.

Een licentie die zij niet kon geven

Wie geen recht heeft, kan er ook geen licentie op verlenen. De licentie in de gebruiksvoorwaarden bindt het label daarom niet. Tegenover de dienst heeft de zangeres een garantie in de gebruiksvoorwaarden afgegeven die niet klopt, soms met een vrijwaring erbij. Tegenover het label kan zij haar platencontract hebben geschonden, voor zover de upload binnen de overgedragen of exclusief gelicentieerde rechten valt. Het datamining-voorbehoud dat veel labels hebben gemaakt, speelt een rol zodra de dienst zich op de datamining-uitzondering beroept. Een geldige licentie van het label zou training binnen haar reikwijdte kunnen toestaan, maar de klik van de zangeres bindt het label niet.

Vier vragen vóór een upload

Het artikel loopt vier vragen langs: wie de masterrechten heeft, wat er met het eigen naburig recht van de artiest is gebeurd, wat de dienst in zijn voorwaarden vraagt over training, en wie wie vrijwaart. Het laat ook zien hoe een korte AI-verwerkingsclausule in het platencontract kan voorkomen dat een creatief plan op contractbreuk uitloopt, en hoe de zangeres de situatie alsnog netjes kan herstellen.

Read More

Te weinig royalty's ontvangen van uw label of uitgever: hoe ver u terug kunt vorderen, wanneer de verjaring van vijf jaar begint (artikel 3:308 BW) en wat een bezwaartermijn in uw contract waard is

Een gefingeerd voorbeeld: een singer-songwriter ontdekt in september 2026 dat haar label sinds 2018 de inkomsten uit één buitenlands gebied als licentie-inkomsten heeft afgerekend, tegen een lager royaltypercentage. Het label wijst op een bezwaartermijn van twee jaar in het contract en stelt dat alles van vóór 2021 is verjaard. Hoe ver kan zij terug?

Vijf jaar per afrekening (artikel 3:307 en 3:308 BW)

Een royaltyvordering verjaart vijf jaar na de dag waarop zij opeisbaar werd. Bij halfjaarlijkse afrekening verjaart iedere periode afzonderlijk, gerekend vanaf de contractuele betaaldatum. Het moment waarop de artiest de fout ontdekt, verandert daar niets aan. Houdt het label de schuld opzettelijk verborgen en zou de termijn tijdens dat verbergen of binnen zes maanden daarna aflopen, dan wordt de verjaring van royalty's verlengd tot zes maanden nadat het verbergen ophield (artikel 3:320 en 3:321 lid 1 onder f BW); een gewone administratieve fout is daarvoor niet genoeg. In de casus, met betaaldata op 30 september en 31 maart, verjaarde de royalty over het eerste halfjaar van 2021 met het verstrijken van 30 september 2026; een stuitingsbrief over de tweede helft van 2021 moet het label uiterlijk op 31 maart 2027 bereiken. Over achterstallige bedragen loopt in de regel vanaf de betaaldatum de wettelijke rente.

De verjaring stuiten met een brief (artikel 3:317 en 3:319 BW)

Een schriftelijke aanmaning of een ondubbelzinnig schriftelijk voorbehoud stuit de verjaring, waarna een nieuwe termijn van vijf jaar begint. De brief moet het label bereiken, dus verstuur hem aangetekend en per e-mail, en noem de periodes, de inkomstenpost en een geschat bedrag. Bij een verkochte catalogus gaat de brief ook naar de nieuwe eigenaar.

De bezwaartermijn naast artikel 25ca, 25f en 25h Auteurswet

Een contractuele bezwaartermijn in de royaltyafrekening regelt wanneer een afrekening vaststaat. Voor songwriters, en via artikel 2b Wet op de naburige rechten ook voor artiesten, geldt daarnaast het dwingende auteurscontractenrecht: voor exploitatie vanaf 7 juni 2022 jaarlijkse, actuele, relevante en volledige informatie over exploitatie en inkomsten (artikel 25ca), geen afstand van die rechten (artikel 25h) en vernietigbaarheid van onredelijk bezwarende bedingen (artikel 25f lid 2). Een termijn die afloopt over afrekeningen waarin de fout niet zichtbaar was, is daarom kwetsbaar. Het artikel bevat vijf concrete stappen voor wie een fout in een oude afrekening vindt.

Read More

Wie is eigenaar van de videoclip bij uw nummer: de regisseur, het label of de artiest? Wat artikel 45a en 45d Auteurswet en artikel 4 WNR regelen

Een zangeres neemt met haar label een single op. Het label financiert en organiseert de videoclip, een regisseur draait hem in twee dagen, en de clip doet het goed. Vijf jaar later is het platencontract afgelopen en wil de zangeres de clip op haar tour en op haar eigen kanaal laten zien. Het label zegt dat de clip van het label is. De regisseur zegt dat hij nooit iets heeft overgedragen, want er zijn alleen een offerte en een factuur. Wie heeft gelijk?

De videoclip als filmwerk (artikel 45a en 45d Auteurswet)

Een videoclip is een filmwerk in de zin van artikel 45a Auteurswet: een vastgelegde reeks beelden met geluid. De makers zijn de regisseur en de anderen die een creatieve bijdrage leveren, zoals de cameraman en de editor. De producent is degene die verantwoordelijk is voor de totstandbrenging met het oog op de exploitatie. Dat hangt af van de feitelijke rolverdeling; organiseert en financiert het label de clip en brengt het hem uit, dan zal het label vaak de producent zijn. Volgens artikel 45d geldt een wettelijk vermoeden van overdracht: zonder andersluidende schriftelijke afspraak worden de makers geacht hun exploitatierechten aan de producent te hebben overgedragen. Zij houden recht op een billijke vergoeding, waarvan zij geen afstand kunnen doen, en op vermelding van hun naam.

Het nummer, de master en het optreden van de artiest (artikel 4 WNR)

Het vermoeden geldt niet voor de componist en de tekstdichter van muziek die voor de film is gemaakt. Een bestaande song zit sowieso niet in het pakket: voor de compositie is een synchronisatielicentie nodig, en voor het opnemen van de master in de clip de toestemming van de producent van het fonogram. Voor de artiest zelf ligt het anders. Artikel 4 Wet op de naburige rechten verklaart de filmregels van de Auteurswet van toepassing op een uitvoering die voor een filmwerk bestemd is. Wie in de eigen clip zingt, wordt dus ook geacht de rechten op dat optreden aan de producent te hebben overgedragen. Voor de audio-opname van dezelfde song moet een overdracht juist schriftelijk worden overeengekomen, met een akte voor de levering (artikel 9 WNR). Wie aan het einde van een platencontract alleen naar de masterrechten kijkt, ziet de clip over het hoofd.

Het artikel loopt de regels van artikel 45a tot en met 45g na en sluit af met zes afspraken voor een clipcontract tussen label, artiest en regisseur, van de vraag wie de producent is tot het gebruik van de clip na afloop van de deal.

Read More

Splitsheet na een co-writingsessie: wanneer schrijvers samen het auteursrecht op een song hebben, waarom de aandelen in beginsel gelijk zijn (3:166 BW) en wat Buma/Stemra bij botsende claims doet

Een producer, een topliner en een gitarist schrijven op een zaterdag samen een song. Om zeven uur staat er een demo, maar niemand heeft iets op papier gezet. Drie maanden later wil een label het nummer uitbrengen en vraagt het wie de schrijvers zijn en in welke verhouding. Dan blijkt dat ieder een ander getal in zijn hoofd heeft. Wat zegt het recht als er geen afspraak is?

Gemeenschappelijk auteursrecht en gelijke delen (artikel 3:166 BW)

Maken meerdere mensen samen een song en zijn hun creatieve bijdragen niet te scheiden, dan hebben zij volgens de gangbare opvatting een gemeenschappelijk auteursrecht; ieder van hen kan dat recht handhaven (artikel 26 Auteurswet). Bij een co-writingsessie waarin melodie, tekst en akkoorden over en weer worden bijgeschaafd, kan dat goed het geval zijn. De aandelen zijn dan in beginsel gelijk, tenzij uit de verhouding tussen de schrijvers iets anders volgt (artikel 3:166 lid 2 BW). In veel schrijfkamers in Nashville geldt een gelijke verdeling als gebruik; in Nederland is zij het wettelijke uitgangspunt. Wie een andere verhouding wil, legt die het best schriftelijk vast in een splitsheet na een co-writingsessie.

Wie beslist over sync en overdracht, en wat Buma/Stemra met een conflict doet

Over een overdracht aan een uitgever of een exclusieve licentie beslissen de schrijvers samen (artikel 3:170 BW). Wel kan ieder over zijn eigen aandeel beschikken en het bij een eigen uitgever onderbrengen (artikel 3:175 BW). Bij Buma/Stemra moet de aangemelde verdeling op honderd procent uitkomen. Spreken de aanmeldingen elkaar tegen, dan kan uitkering voor het betwiste deel van de verdeling van royalty's worden aangehouden tot de schrijvers het eens zijn. Het artikel vergelijkt de Nederlandse regels met die voor mede-auteurs in de Verenigde Staten en sluit af met zes punten die op een splitsheet horen, van de verdeling in procenten tot de vraag wie over een synclicentie beslist.

Read More

Een platencontract met een minderjarige artiest: wanneer de ouders toestemming moeten geven, wanneer de kantonrechter meekijkt en hoe lang het contract vernietigbaar blijft (artikel 1:234 en 3:52 BW)

Een zangeres van vijftien heeft een nummer dat op sociale media rondgaat en krijgt binnen een maand een platencontract en een publishingcontract aangeboden. Zij tekent beide zelf op haar telefoon; haar ouders lezen de stukken pas als de eerste afrekening binnenkomt. Wat betekent dat voor de geldigheid van die contracten, en hoe lang kan iemand er nog onderuit?

Wie tekent bij een artiest onder de achttien (artikel 1:234 BW)

Een minderjarige kan zelf een contract sluiten, mits hij handelt met toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger, meestal de ouders (artikel 1:234 BW). Die toestemming moet gelden voor een bepaalde rechtshandeling of een bepaald doel. Zij wordt alleen verondersteld bij handelingen die jongeren van die leeftijd gewoonlijk zelfstandig verrichten, en een exclusief platencontract met een minderjarige artiest met opties over meerdere jaren valt daar zelden onder. Bij gezamenlijk gezag mag één ouder alleen tekenen zolang niet blijkt dat de andere ouder bezwaar heeft. De regel dat een zestienjarige zelf een arbeidsovereenkomst mag aangaan, helpt hier meestal niet, omdat een artiestendeal doorgaans geen arbeidsovereenkomst is.

Wanneer het contract vernietigbaar is en hoe lang (artikel 3:32 en 3:52 BW)

Zonder toestemming is het contract vernietigbaar (artikel 3:32 BW). De vordering tot vernietiging verjaart drie jaar nadat het contract ter kennis van de ouders is gekomen (artikel 3:52 BW). Ook daarna kan de artiest de ontbrekende toestemming nog als verweer inroepen wanneer het label nakoming eist (artikel 3:51 lid 3 BW). Het label kan de onzekerheid verkorten door, zodra die termijn loopt, een redelijke termijn te stellen om te kiezen tussen bevestiging en vernietiging. Wordt het contract vernietigd nadat de singles al zijn uitgebracht, dan kan de rechter de terugwerkende kracht beperken en een vergoeding in geld toekennen.

De kantonrechter bij overdracht van songs, de Arbeidstijdenwet bij optreden onder de zestien

Wie als minderjarige songs of masters overdraagt, raakt aan het vermogen van het kind. Ouders die daarover namens het kind beschikken, hebben in beginsel een machtiging van de kantonrechter nodig (artikel 1:253k jo. 1:345 BW). Californië kent een vergelijkbare rechterlijke goedkeuring, waarbij 15 procent van de bruto-inkomsten op een trustrekening voor het kind gaat. Voor optredens, studiosessies en clips gelden daarnaast de leeftijdsregels van de Arbeidstijdenwet: tot en met twaalf jaar alleen met een ontheffing, van dertien tot en met vijftien binnen de Nadere regeling kinderarbeid. Het artikel sluit af met vijf punten om na te lopen voordat een jonge artiest tekent.

Read More

Uw eigen nummers opnieuw opnemen na het platencontract: hoe lang een heropnameverbod mag gelden en wanneer artikel 25f Auteurswet het vernietigbaar maakt

Een singer-songwriter tekende in 2019 bij een label voor twee albums. Het contract liep in 2024 af, de masters bleven bij het label, en zij wil de nummers nu opnieuw opnemen voor een eigen release en voor een filmproducent die een song wil gebruiken. Haar contract verbiedt dat gedurende vijf jaar na afloop. Mag dat, en hoe lang houdt zo'n verbod stand?

Wat het label bezit en wat niet

Het label is als producent rechthebbende op de opnamen zelf (artikel 6 Wet op de naburige rechten). Dat recht beschermt de vastlegging, de klanken uit de studio. Een nieuwe opname van dezelfde song kopieert die klanken niet, en de song blijft van componist, tekstdichter of uitgever. Wettelijk staat het label een heropname dus niet in de weg. De rem zit in het contract: het heropnameverbod, in Engelstalige deals de re-record restriction. Taylor Swift nam vanaf 2021 vier albums opnieuw op nadat haar oude masters waren verkocht, en liet zien waarom labels die clausule opnemen.

Termijn, reikwijdte en de sound-alike-bepaling

Een heropnameclausule bepaalt hoe lang het verbod loopt, vaak een aantal jaren na release of na het einde van het contract en dan de langste van beide. Zij bepaalt welke nummers eronder vallen, soms ook opgenomen maar nooit uitgebrachte tracks. En zij bevat vaak een sound-alike-verbod dat het nabootsen van het oorspronkelijke arrangement uitsluit, wat vooral voor sync gevoelig ligt.

Wanneer artikel 25f Auteurswet het verbod vernietigbaar maakt

Via artikel 2b WNR geldt het auteurscontractenrecht ook voor de uitvoerend kunstenaar. Artikel 25f lid 2 Auteurswet maakt een onredelijk bezwarend beding vernietigbaar. De toets kijkt naar de omstandigheden bij het sluiten van het contract. Een verbod dat toen al tientallen jaren kon beslaan, is kwetsbaar. Liggen de masters later stil, dan is dat een zaak voor de opzegging van artikel 25e, nadat de artiest het label schriftelijk een redelijke termijn heeft gegeven om alsnog te exploiteren. Het volledige artikel bespreekt ook de opzegging bij onvoldoende exploitatie (artikel 25e), de rol van de uitgever en Buma/Stemra, en vijf vragen over de heropnameclausule in uw eigen platencontract.

Read More

360-deal met een label: mag het voorschot voor uw album worden terugverdiend uit merchandise en optredens? Cross-collateralisatie en artikel 25f Auteurswet

Een artiest tekent bij een label, ontvangt een voorschot, neemt een album op en gaat op tournee. De shirts verkopen goed en de zalen zitten vol, maar op de afrekening wordt het merchandise-aandeel meteen weer afgeboekt op het openstaande voorschot. Dat komt door twee afspraken die in veel moderne platencontracten samen voorkomen: de 360-deal, waarin het label ook meedeelt in optredens, merchandise en sponsoring, en de cross-collateralisatie, waarmee inkomstenstromen op één rekening kunnen worden verrekend.

Hoe het voorschot uit merchandise terugkomt

Een voorschot is meestal verrekenbaar met latere royalty's maar hoeft niet te worden terugbetaald als de plaat flopt. De verrekeningsclausule bepaalt uit welke inkomsten het label terugverdient. Een rekenvoorbeeld: dertigduizend euro voorschot plus twintigduizend euro opnamekosten geeft een saldo van vijftigduizend. Na achttienduizend euro royalty's staat er nog tweeëndertigduizend open. Het merchandise-aandeel van de artiest van veertienduizend euro verdwijnt bij een ruime verrekeningsclausule in een actieve 360 in dat saldo; zonder verrekening met merchandise was het uitbetaald. Wat precies meetelt, hangt af van de afgesproken reikwijdte.

Wat artikel 25b tot en met 25h Auteurswet voor het opnamedeel regelt

Voor het opnamedeel van het contract geldt het auteurscontractenrecht van hoofdstuk 1a Auteurswet, via artikel 2b van de Wet op de naburige rechten ook voor uitvoerende kunstenaars. Dat geeft recht op een billijke vergoeding (artikel 25c), op informatie over de exploitatie (artikel 25ca) en op een aanvullende billijke vergoeding als de vergoeding, gelet op de wederzijdse prestaties, onevenredig is in verhouding tot de exploitatieopbrengst (artikel 25d). Artikel 25f lid 2 maakt onredelijk bezwarende bedingen vernietigbaar, en volgens artikel 25h geldt dit dwingend, ook bij een buitenlandse rechtskeuze als de exploitatie vooral in Nederland plaatsvindt. Een zuiver financieel aandeel van het label in gages en merchandise valt daar in beginsel niet onder, tenzij de 360 ook rechten op beschermd materiaal omvat of het beding samenhangt met het opnamedeel. Voor dat financiële deel doet de artiest het met de redelijkheid en billijkheid van artikel 6:248 BW, de regels over algemene voorwaarden en misbruik van omstandigheden.

Het artikel sluit af met zeven clausules die u vóór ondertekening controleert: de reikwijdte van de verrekening, welke kosten verrekenbaar zijn, de grondslag van het 360-percentage, de tegenprestatie van het label, afrekening en auditrecht per inkomstenstroom, het einde van het 360-aandeel en wat er gebeurt bij faillissement of verkoop van de catalogus. Een 360-deal kan voor een beginnende artiest de moeite waard zijn, en de voorwaarden zijn onderhandelbaar zolang er nog niet getekend is.

Read More

'Ethisch getrainde' AI-muziektools in 2026: wat u als producer aan uw label kunt garanderen onder artikel 15o Auteurswet en artikel 53 AI-verordening

Suno zegt dat zijn nieuwe V6-modellen van de grond af zijn getraind op gelicentieerde muziek van Warner, BMG en Believe, Moises traint naar eigen zeggen alleen op wat het licentieert of zelf maakt, en Voice Swap AI laat zijn stemmodellen certificeren door Fairly Trained. MusicRadar zette die claims op 19 september 2026 op een rij onder de kop "ethische AI", met de waarschuwing van Voice Swap-directeur Ausrine Skarnulyte dat het woord een marketingterm wordt zodra ieder bedrijf de inhoud zelf mag bepalen. Voor een producer die met zo'n tool een stem of een demo maakt en die aan een label levert, is de vraag wat dat etiket juridisch waard is en wat hij op grond daarvan kan garanderen.

Een privéclaim, en wat de wet zelf eist

Geen Nederlandse of Europese wet kent het begrip "ethisch getraind": Fairly Trained is een private certificering, de Roland/Universal-principes zijn zelfregulering en "licensed data" is een mededeling over de eigen inkoop. Een onjuiste claim kan misleidende reclame zijn (artikel 6:194 BW) of een beroep op dwaling dragen, en of zij binnen het contract met de tool een garantie oplevert, hangt af van de toezeggingen en de uitleg van de overeenkomst; de voorwaarden van Suno sluiten garanties juist uit. Wat de wet wél regelt, staat in artikel 15o Auteurswet: reproductie voor tekst- en datamining is toegestaan bij rechtmatige toegang, tenzij de rechthebbende zijn recht uitdrukkelijk op passende wijze heeft voorbehouden, bij online beschikbaar gestelde werken met machineleesbare middelen. Daarbovenop verlangt artikel 53 lid 1 van de AI-verordening sinds 2 augustus 2025 van aanbieders van modellen voor algemene doeleinden een auteursrechtbeleid dat dat voorbehoud eerbiedigt en een openbare samenvatting van de trainingsinhoud (modellen die vóór die datum op de markt waren hebben tot 2 augustus 2027), en sinds 2 augustus 2026 verplicht artikel 50 lid 2 aanbieders van AI-systemen tot machineleesbare markering van synthetische audio, met uitzonderingen en overgangsregels.

Wie de output bezit en wat u het label garandeert

Op output waarin onvoldoende menselijke creatieve keuzes tot uitdrukking komen, ontstaat naar Nederlands en Europees recht geen auteursrecht; de clausule "u bezit uw output" regelt alleen de verhouding met de aanbieder, die zichzelf bovendien ruime licenties en voorwaarden voor commercieel gebruik voorbehoudt. Wat de producer zelf toevoegt kan wél een werk zijn, en op de opname kan een naburig recht van de fonogrammenproducent rusten. De echte druk zit in de garantieclausule naar het label: onrechtmatige training is een inbreuk van de aanbieder, de master maakt zelf inbreuk als daarin beschermd materiaal is overgenomen zonder toestemming of wettelijke uitzondering, en alleen een ruim geformuleerde garantie laat de producer ook instaan voor een trainingsclaim die de aanbieder zelf niet garandeert. Het artikel eindigt met zes vragen die een producer beantwoordt voordat een AI-gemaakt element naar het label gaat.

Read More

Opt-out bij Buma/Stemra vóór 30 september 2026: vijf rechtencategorieën die een componist zelf kan beheren, artikel 2a Wtcbo, en waarom een lid geen 'rechtenvrije' opdrachtmuziek kan beloven

Een verzonnen maar herkenbaar voorbeeld: een gamestudio vraagt een componist om een score met wereldwijde buy-out en de zin "vrij van Buma/Stemra-claims". De componist is lid van BumaStemra en heeft zijn uitvoeringsrecht en mechanisch recht via het exploitatiecontract al aan de organisatie overgedragen. Die belofte kan hij dus niet nakomen: de studio heeft voor het gebruik nog steeds een licentie van BumaStemra nodig, en de componist heeft een garantie afgegeven die hij niet kan waarmaken. Wie dat zelf wil regelen, heeft bij BumaStemra één instrument, de opt-out per rechtencategorie, en het wijzigingsformulier daarvoor moet ieder jaar uiterlijk op 30 september binnen zijn.

Vijf categorieën, per categorie en niet per werk

BumaStemra kent vijf hoofdcategorieën die een lid uit zijn exploitatiecontract kan halen: events, RTV en simulcasting, achtergrondmuziek, mechanisch en online; alleen voor online kan per subcategorie worden gekozen. De opt-out per rechtencategorie geldt voor de hele catalogus van dat lid, dus wie mechanisch uitsluit om één game-score buy-out-proof te maken, haalt ook de synchronisatie van al zijn andere tracks bij Stemra weg. Daarnaast kan een lid zich voor een beperkt aantal landen aansluiten. Wijzigen kan jaarlijks met drie maanden opzegtermijn, waarna de nieuwe keuze bij de jaarwisseling ingaat.

Artikel 2a Wtcbo en artikel 5 Richtlijn 2014/26/EU

De regeling is de uitwerking van artikel 2a van de Wet toezicht en geschillenbeslechting collectieve beheersorganisaties, de omzetting van artikel 5 van Richtlijn 2014/26/EU: de rechthebbende kiest zelf welke organisatie welke rechten of categorieën voor welke landen beheert, mag zelf licenties verlenen voor niet-commercieel gebruik, en kan de machtiging geheel of gedeeltelijk beëindigen met een opzegtermijn van ten hoogste zes maanden. Bedragen voor gebruik van vóór de beëindiging blijven aan de rechthebbende toekomen.

Wat de opt-out doet met uitgever, co-writer en opdrachtgever

Een opt-out raakt de muziekuitgever, afhankelijk van wat aan hem is overgedragen en van de afrekenafspraken en een eventuele aansluit- of meldplicht in het publishingcontract; de co-writer, wiens aandeel bij BumaStemra blijft zodat de opdrachtgever alsnog een licentie nodig heeft; en de opdrachtgever, die pas na een effectieve opt-out, voor die categorieën en landen en voor zover de componist zelf over de rechten beschikt, een echte buy-out kan kopen. Voor wie de categorie-opt-out te grof is, bestaan vier kleinere regelingen: UGC-whitelisting bij volledig eigendom, Creative Commons voor niet-commercieel gebruik, eigen muziek op de eigen website en Eigen Werk in Eigen Beheer bij Stemra. Het artikel sluit af met zes vragen die een componist beantwoordt voordat het wijzigingsformulier vóór 30 september de deur uitgaat.

Read More