Een festival wil uw optreden opnemen en livestreamen: welke toestemming u geeft onder artikel 2 en 9 WNR en wie de liveopname bezit

Een gefingeerd voorbeeld: een band uit Nijmegen boekt een festivaloptreden voor de zomer van 2027. In de algemene voorwaarden bij het optreedcontract staat dat de artiest 'toestemming geeft voor het opnemen, uitzenden en online beschikbaar stellen van het optreden, in alle media, zonder aanvullende vergoeding'. Het festival streamt de set live, laat hem daarna terugkijken en knipt fragmenten voor sociale media. De band heeft ook een exclusief contract met een klein label. Wat geeft de band met die ene zin weg?

Welke toestemming het festival nodig heeft

Een muzikant die live speelt, is uitvoerende kunstenaar. Artikel 2 van de Wet op de naburige rechten geeft hem het uitsluitend recht om toestemming te geven voor het opnemen van zijn uitvoering, het reproduceren en verspreiden van die opname en het uitzenden of online beschikbaar stellen ervan. Het vastleggen van de set valt onder het opnamerecht; de livestream, het terugkijken en de fragmenten zijn openbaarmaking, en het knippen van fragmenten kan daarnaast reproductie zijn. Gaat het om een overdracht of een exclusieve licentie, dan moet die schriftelijk, en dekt ze alleen wat uitdrukkelijk in het contract staat of daar noodzakelijk uit volgt (artikel 9 WNR). Een live-album of een commercial voor de volgende editie staat niet vanzelf onder 'alle media'.

Wie de liveopname bezit

Maakt het festival een afzonderlijke geluidsopname van de set, dan is het in de regel de producent van het fonogram en heeft het een eigen recht op die opname (artikel 6 WNR). Dat recht staat naast de rechten van de band: voor gebruik buiten de gegeven toestemming blijft de band beslissen, maar een kopie van de opname krijgt de band alleen als dat is afgesproken. Wordt de opname later uitgebracht en op de radio gedraaid, dan gaat de producentenhelft van de Sena-vergoeding naar het festival. Bij een concertfilm verklaart artikel 4 WNR de filmregels van de Auteurswet van overeenkomstige toepassing. Een exclusief labelcontract kan bovendien liveregistraties uitsluiten; dan moet het label eerst instemmen.

Zes afspraken voor het optreedcontract

Het artikel loopt zes afspraken langs: welke handelingen precies, hoe lang de opname online blijft, wie producent is en of de band een kopie van de multitrack krijgt, of de toestemming exclusief is en tegen welke vergoeding, de instemming van het label en naamsvermelding zonder ongevraagde montage. Daarnaast regelt het festival de online rechten op de composities zelf, in de praktijk via Buma/Stemra. Aan het eind leest u hoe de band uit Nijmegen artikel 14 laat herschrijven tot een beperkte, niet-exclusieve toestemming.

Read More

Distributiedeal of labeldeal voor uw zelf betaalde opname: wie de masterrechten houdt, wanneer een exclusieve licentie schriftelijk moet (artikel 9 WNR) en wie de Sena-producentenhelft krijgt

Een gefingeerd voorbeeld: een singer-songwriter uit Rotterdam betaalt de opname van haar ep zelf, ongeveer 6.000 euro. Een online distributeur wil de ep tegen 15 procent van de streamingopbrengst op alle platforms zetten. Een klein Amsterdams label biedt een licentiedeal van zeven jaar met een 50/50-verdeling na marketingkosten, maar in bijlage B staat dat 'alle rechten op de masters' naar het label gaan. Wat geeft ze bij elke keuze weg, en wie krijgt de Sena-vergoeding als een nummer op de radio komt?

Wie de master bezit als u zelf betaalt

De Wet op de naburige rechten geeft het recht op een opname aan de producent van fonogrammen: wie de opname voor het eerst laat maken. Dat is wie haar organiseert en betaalt, hier de zangeres zelf. Zij beslist over reproductie, verkoop en streaming van de opname (artikel 6 WNR). Omdat ze ook zingt en speelt, is ze daarnaast uitvoerende kunstenaar. De compositie valt onder het auteursrecht; het beheer kan, afhankelijk van haar afspraken, via Buma/Stemra en/of een uitgever lopen.

Licentie, exclusieve licentie of overdracht

Een distributeur krijgt doorgaans een licentie om de opname aan streamingdiensten te leveren; de master blijft dan van haar. Een overdracht en een exclusieve licentie moeten volgens artikel 9 WNR schriftelijk worden aangegaan, en voor de overdracht zelf is een akte nodig. Het labelcontract heet een licentiedeal, maar bijlage B draagt de masters over, ook na de zeven jaar. Voor haar rechten als zangeres geldt het auteurscontractenrecht via artikel 2b WNR, met jaarlijkse informatie en, na een schriftelijke termijn, opzegging bij onvoldoende exploitatie. Haar rechten als producent vallen buiten die bescherming; daarvoor moet het contract zelf zorgen.

Wie de Sena-vergoeding krijgt

Voor radio en horeca betalen gebruikers een billijke vergoeding die Sena gelijk verdeelt tussen uitvoerende kunstenaars en producent (artikel 7 WNR). Wie in eigen beheer uitbrengt, meldt zich bij Sena aan als uitvoerend kunstenaar én als producent en ontvangt dan ook de producentenhelft. Bij een overdracht aan een label moet het contract zeggen wie die helft krijgt. Het artikel eindigt met zes vragen om te beantwoorden voordat u tekent.

Read More

Producerpunten in een producercontract: hoeveel royalty de producer uit het artiestendeel krijgt, wat 'vanaf plaat één' na recoupment betekent en wat Sena apart betaalt (artikel 7 WNR)

Een gefingeerd voorbeeld: een producer uit Utrecht maakt vier tracks met een jonge rapper die een platencontract heeft bij een onafhankelijk label. Hij programmeert de beats en speelt de baslijnen in. Het producercontract dat de manager stuurt, belooft een fee van 2.500 euro per track 'als voorschot op 4 punten, vanaf plaat één na recoupment'. Wat zijn die punten waard, wie betaalt ze uit, en krijgt hij daarnaast iets van Sena als de single op de radio komt?

Wie de producer is volgens de wet

De Wet op de naburige rechten noemt de partij die een opname laat maken en betaalt de producent van fonogrammen; in dit voorbeeld is dat het label. De studioproducer heeft dan geen eigen masterrecht. Hij kan wel mede-maker van de compositie zijn als zijn bijdrage een eigen oorspronkelijk karakter heeft, en wie op de opname speelt, is uitvoerende kunstenaar. Zijn baspartijen vallen daaronder. Sena laat een producer die zijn eigen muziek in een DAW maakt zich ook als uitvoerende kunstenaar aanmelden; of een concrete programmeerbijdrage juridisch een uitvoering is, hangt af van wat op de opname te horen is.

Hoe punten en recoupment samen uitpakken

Een punt is één procentpunt royalty, en het contract moet zeggen over welke grondslag. In veel deals gaan de producerpunten van de royalty van de artiest af. Het label verdient eerst de opnamekosten terug uit die royalty. 'Vanaf plaat één' betekent dat de producer na die terugverdiening ook royalty krijgt over wat daarvoor is verkocht en gestreamd; zijn fee wordt daar eerst als voorschot op ingehouden. Staan die woorden er niet, dan bepaalt de rest van het contract of de eerdere opbrengst meetelt. Een letter of direction van de artiest vraagt het label de producer rechtstreeks te betalen; pas met een schriftelijke bevestiging van het label is die betaling ook afgesproken. Het artikel rekent het met gefingeerde bedragen door.

Wat Sena apart betaalt

Radio, televisie en muziek in horeca of winkels betalen een billijke vergoeding die Sena int en die gelijk wordt verdeeld tussen de uitvoerende kunstenaars en de producent van het fonogram (artikel 7 en 15 WNR). Die stroom staat los van de punten. De producer krijgt daar alleen een deel van als hij als uitvoerende kunstenaar voor de opname is aangemeld. Streams op aanvraag vallen buiten artikel 7; de inkomsten uit de opname lopen via het label en dus via de punten. Het artikel sluit af met vijf afspraken die in het producercontract horen te staan, en met de regels uit het auteurscontractenrecht die gelden als de producer zijn rechten als uitvoerende kunstenaar overdraagt of exclusief in licentie geeft, zoals het recht op jaarlijkse informatie over de inkomsten.

Read More

Stems van uw album uploaden naar een AI-dienst: wie toestemming geeft als het label de masterrechten heeft (artikel 6 WNR) en wat de trainingslicentie in de gebruiksvoorwaarden waard is

Een gefingeerd voorbeeld: een zangeres heeft in 2023 bij een onafhankelijk label een album opgenomen. Het label betaalde de studio en is volgens het platencontract eigenaar van de masters. Nu wil zij voor een akoestische versie de losse sporen laten opschonen door een online AI-dienst. Bij het uploaden klikt zij 'akkoord' op voorwaarden waarin staat dat zij alle rechten heeft en dat de dienst het materiaal mag gebruiken om zijn modellen te verbeteren. Mocht zij die klik geven?

De masterrechten liggen bij het label (artikel 6 WNR)

De Wet op de naburige rechten geeft de partij die een opname voor het eerst laat maken, de producent van fonogrammen, het uitsluitende recht om reproductie toe te staan. Bij een klassiek platencontract is dat het label. Een upload naar een online dienst maakt een kopie op de servers van die dienst en is dus een reproductie, ook als het om losse stems gaat. Daarbij heeft de zangeres haar eigen naburig recht als uitvoerende kunstenaar meestal exclusief aan het label overgedragen of in licentie gegeven; hoe ver die exclusiviteit reikt, staat in het contract. De compositie kan bij een uitgever liggen.

Een licentie die zij niet kon geven

Wie geen recht heeft, kan er ook geen licentie op verlenen. De licentie in de gebruiksvoorwaarden bindt het label daarom niet. Tegenover de dienst heeft de zangeres een garantie in de gebruiksvoorwaarden afgegeven die niet klopt, soms met een vrijwaring erbij. Tegenover het label kan zij haar platencontract hebben geschonden, voor zover de upload binnen de overgedragen of exclusief gelicentieerde rechten valt. Het datamining-voorbehoud dat veel labels hebben gemaakt, speelt een rol zodra de dienst zich op de datamining-uitzondering beroept. Een geldige licentie van het label zou training binnen haar reikwijdte kunnen toestaan, maar de klik van de zangeres bindt het label niet.

Vier vragen vóór een upload

Het artikel loopt vier vragen langs: wie de masterrechten heeft, wat er met het eigen naburig recht van de artiest is gebeurd, wat de dienst in zijn voorwaarden vraagt over training, en wie wie vrijwaart. Het laat ook zien hoe een korte AI-verwerkingsclausule in het platencontract kan voorkomen dat een creatief plan op contractbreuk uitloopt, en hoe de zangeres de situatie alsnog netjes kan herstellen.

Read More

Te weinig royalty's ontvangen van uw label of uitgever: hoe ver u terug kunt vorderen, wanneer de verjaring van vijf jaar begint (artikel 3:308 BW) en wat een bezwaartermijn in uw contract waard is

Een gefingeerd voorbeeld: een singer-songwriter ontdekt in september 2026 dat haar label sinds 2018 de inkomsten uit één buitenlands gebied als licentie-inkomsten heeft afgerekend, tegen een lager royaltypercentage. Het label wijst op een bezwaartermijn van twee jaar in het contract en stelt dat alles van vóór 2021 is verjaard. Hoe ver kan zij terug?

Vijf jaar per afrekening (artikel 3:307 en 3:308 BW)

Een royaltyvordering verjaart vijf jaar na de dag waarop zij opeisbaar werd. Bij halfjaarlijkse afrekening verjaart iedere periode afzonderlijk, gerekend vanaf de contractuele betaaldatum. Het moment waarop de artiest de fout ontdekt, verandert daar niets aan. Houdt het label de schuld opzettelijk verborgen en zou de termijn tijdens dat verbergen of binnen zes maanden daarna aflopen, dan wordt de verjaring van royalty's verlengd tot zes maanden nadat het verbergen ophield (artikel 3:320 en 3:321 lid 1 onder f BW); een gewone administratieve fout is daarvoor niet genoeg. In de casus, met betaaldata op 30 september en 31 maart, verjaarde de royalty over het eerste halfjaar van 2021 met het verstrijken van 30 september 2026; een stuitingsbrief over de tweede helft van 2021 moet het label uiterlijk op 31 maart 2027 bereiken. Over achterstallige bedragen loopt in de regel vanaf de betaaldatum de wettelijke rente.

De verjaring stuiten met een brief (artikel 3:317 en 3:319 BW)

Een schriftelijke aanmaning of een ondubbelzinnig schriftelijk voorbehoud stuit de verjaring, waarna een nieuwe termijn van vijf jaar begint. De brief moet het label bereiken, dus verstuur hem aangetekend en per e-mail, en noem de periodes, de inkomstenpost en een geschat bedrag. Bij een verkochte catalogus gaat de brief ook naar de nieuwe eigenaar.

De bezwaartermijn naast artikel 25ca, 25f en 25h Auteurswet

Een contractuele bezwaartermijn in de royaltyafrekening regelt wanneer een afrekening vaststaat. Voor songwriters, en via artikel 2b Wet op de naburige rechten ook voor artiesten, geldt daarnaast het dwingende auteurscontractenrecht: voor exploitatie vanaf 7 juni 2022 jaarlijkse, actuele, relevante en volledige informatie over exploitatie en inkomsten (artikel 25ca), geen afstand van die rechten (artikel 25h) en vernietigbaarheid van onredelijk bezwarende bedingen (artikel 25f lid 2). Een termijn die afloopt over afrekeningen waarin de fout niet zichtbaar was, is daarom kwetsbaar. Het artikel bevat vijf concrete stappen voor wie een fout in een oude afrekening vindt.

Read More

Wie is eigenaar van de videoclip bij uw nummer: de regisseur, het label of de artiest? Wat artikel 45a en 45d Auteurswet en artikel 4 WNR regelen

Een zangeres neemt met haar label een single op. Het label financiert en organiseert de videoclip, een regisseur draait hem in twee dagen, en de clip doet het goed. Vijf jaar later is het platencontract afgelopen en wil de zangeres de clip op haar tour en op haar eigen kanaal laten zien. Het label zegt dat de clip van het label is. De regisseur zegt dat hij nooit iets heeft overgedragen, want er zijn alleen een offerte en een factuur. Wie heeft gelijk?

De videoclip als filmwerk (artikel 45a en 45d Auteurswet)

Een videoclip is een filmwerk in de zin van artikel 45a Auteurswet: een vastgelegde reeks beelden met geluid. De makers zijn de regisseur en de anderen die een creatieve bijdrage leveren, zoals de cameraman en de editor. De producent is degene die verantwoordelijk is voor de totstandbrenging met het oog op de exploitatie. Dat hangt af van de feitelijke rolverdeling; organiseert en financiert het label de clip en brengt het hem uit, dan zal het label vaak de producent zijn. Volgens artikel 45d geldt een wettelijk vermoeden van overdracht: zonder andersluidende schriftelijke afspraak worden de makers geacht hun exploitatierechten aan de producent te hebben overgedragen. Zij houden recht op een billijke vergoeding, waarvan zij geen afstand kunnen doen, en op vermelding van hun naam.

Het nummer, de master en het optreden van de artiest (artikel 4 WNR)

Het vermoeden geldt niet voor de componist en de tekstdichter van muziek die voor de film is gemaakt. Een bestaande song zit sowieso niet in het pakket: voor de compositie is een synchronisatielicentie nodig, en voor het opnemen van de master in de clip de toestemming van de producent van het fonogram. Voor de artiest zelf ligt het anders. Artikel 4 Wet op de naburige rechten verklaart de filmregels van de Auteurswet van toepassing op een uitvoering die voor een filmwerk bestemd is. Wie in de eigen clip zingt, wordt dus ook geacht de rechten op dat optreden aan de producent te hebben overgedragen. Voor de audio-opname van dezelfde song moet een overdracht juist schriftelijk worden overeengekomen, met een akte voor de levering (artikel 9 WNR). Wie aan het einde van een platencontract alleen naar de masterrechten kijkt, ziet de clip over het hoofd.

Het artikel loopt de regels van artikel 45a tot en met 45g na en sluit af met zes afspraken voor een clipcontract tussen label, artiest en regisseur, van de vraag wie de producent is tot het gebruik van de clip na afloop van de deal.

Read More

Kwartaalbrief najaar 2026: AI-beats, uw masters bij een failliet label en de splitsheet

Op 6 oktober 2026 ging de kwartaalbrief van najaar 2026 naar de lezers van AIRecht, MuziekenRecht, MusicaJuridica en Juridisch Advies voor Bedrijven. Hier staat hij in zijn geheel, met eerst wat MusicaJuridica dit kwartaal schreef en daarna de drie andere praktijken. Per stuk in drie regels: voor wie, wat en waarom.

Wat verandert er dit najaar voor jou en je bedrijf? Sinds 15 augustus geldt de Cyberbeveiligingswet, en veel mkb-bedrijven merken die via de contracten van hun klanten. Uiterlijk 9 december moeten de lidstaten de nieuwe productaansprakelijkheidsrichtlijn omzetten, en die rekent software uitdrukkelijk tot producten. En wie muziek maakt, leest over AI-stemmen in covers, credits, splitsheets en wat er met je masters gebeurt als een label omvalt.

MusicaJuridica — muziek- & mediarecht

Wie tekent voor de drummer die nooit speelde?

  • Voor wie: artiesten, producers en labels die AI-beats gebruiken
  • Wat: ook een drumpartij uit een AI-model vraagt om een rechtencontrole
  • Waarom: een herkomstbijlage in uw producerdeal legt vast wat er is gebruikt, voor als er een claim komt

Als uw label failliet gaat: wat artikel 37 Faillissementswet en de arresten Nebula (2006) en Berzona (2014) betekenen voor uw masters

  • Voor wie: artiesten met een platencontract bij een klein label
  • Wat: bij een faillissement blijft de uitbetaling vaak uit; is het contract aan beide kanten nog niet volledig nagekomen, dan kunt u de curator met artikel 37 Faillissementswet een redelijke termijn stellen om te verklaren of hij het nakomt
  • Waarom: zo weet u sneller waar u met uw contract en masters staat

Splitsheet na een co-writingsessie: wanneer schrijvers samen het auteursrecht op een song hebben, waarom de aandelen in beginsel gelijk zijn (3:166 BW) en wat Buma/Stemra bij botsende claims doet

  • Voor wie: songwriters, producers en topliners
  • Wat: zonder afspraak zijn de aandelen in een gezamenlijke song in beginsel gelijk
  • Waarom: een splitsheet aan het eind van de sessie legt de verdeling vast vóór de uitbetaling

Ook verschenen op IE-Forum: ons stuk Wie mag na een bandsplit verder onder de bandnaam (IEF 23850, 21 september 2026), over merk, handelsnaam en gezamenlijk beheer.

De volgende kwartaalbrief verschijnt in januari. Tussendoor lees je alles op de sites zelf, en een contract laten screenen kan altijd: €119 voor 1-5 pagina's.

Read More

Splitsheet na een co-writingsessie: wanneer schrijvers samen het auteursrecht op een song hebben, waarom de aandelen in beginsel gelijk zijn (3:166 BW) en wat Buma/Stemra bij botsende claims doet

Een producer, een topliner en een gitarist schrijven op een zaterdag samen een song. Om zeven uur staat er een demo, maar niemand heeft iets op papier gezet. Drie maanden later wil een label het nummer uitbrengen en vraagt het wie de schrijvers zijn en in welke verhouding. Dan blijkt dat ieder een ander getal in zijn hoofd heeft. Wat zegt het recht als er geen afspraak is?

Gemeenschappelijk auteursrecht en gelijke delen (artikel 3:166 BW)

Maken meerdere mensen samen een song en zijn hun creatieve bijdragen niet te scheiden, dan hebben zij volgens de gangbare opvatting een gemeenschappelijk auteursrecht; ieder van hen kan dat recht handhaven (artikel 26 Auteurswet). Bij een co-writingsessie waarin melodie, tekst en akkoorden over en weer worden bijgeschaafd, kan dat goed het geval zijn. De aandelen zijn dan in beginsel gelijk, tenzij uit de verhouding tussen de schrijvers iets anders volgt (artikel 3:166 lid 2 BW). In veel schrijfkamers in Nashville geldt een gelijke verdeling als gebruik; in Nederland is zij het wettelijke uitgangspunt. Wie een andere verhouding wil, legt die het best schriftelijk vast in een splitsheet na een co-writingsessie.

Wie beslist over sync en overdracht, en wat Buma/Stemra met een conflict doet

Over een overdracht aan een uitgever of een exclusieve licentie beslissen de schrijvers samen (artikel 3:170 BW). Wel kan ieder over zijn eigen aandeel beschikken en het bij een eigen uitgever onderbrengen (artikel 3:175 BW). Bij Buma/Stemra moet de aangemelde verdeling op honderd procent uitkomen. Spreken de aanmeldingen elkaar tegen, dan kan uitkering voor het betwiste deel van de verdeling van royalty's worden aangehouden tot de schrijvers het eens zijn. Het artikel vergelijkt de Nederlandse regels met die voor mede-auteurs in de Verenigde Staten en sluit af met zes punten die op een splitsheet horen, van de verdeling in procenten tot de vraag wie over een synclicentie beslist.

Read More

Een platencontract met een minderjarige artiest: wanneer de ouders toestemming moeten geven, wanneer de kantonrechter meekijkt en hoe lang het contract vernietigbaar blijft (artikel 1:234 en 3:52 BW)

Een zangeres van vijftien heeft een nummer dat op sociale media rondgaat en krijgt binnen een maand een platencontract en een publishingcontract aangeboden. Zij tekent beide zelf op haar telefoon; haar ouders lezen de stukken pas als de eerste afrekening binnenkomt. Wat betekent dat voor de geldigheid van die contracten, en hoe lang kan iemand er nog onderuit?

Wie tekent bij een artiest onder de achttien (artikel 1:234 BW)

Een minderjarige kan zelf een contract sluiten, mits hij handelt met toestemming van zijn wettelijke vertegenwoordiger, meestal de ouders (artikel 1:234 BW). Die toestemming moet gelden voor een bepaalde rechtshandeling of een bepaald doel. Zij wordt alleen verondersteld bij handelingen die jongeren van die leeftijd gewoonlijk zelfstandig verrichten, en een exclusief platencontract met een minderjarige artiest met opties over meerdere jaren valt daar zelden onder. Bij gezamenlijk gezag mag één ouder alleen tekenen zolang niet blijkt dat de andere ouder bezwaar heeft. De regel dat een zestienjarige zelf een arbeidsovereenkomst mag aangaan, helpt hier meestal niet, omdat een artiestendeal doorgaans geen arbeidsovereenkomst is.

Wanneer het contract vernietigbaar is en hoe lang (artikel 3:32 en 3:52 BW)

Zonder toestemming is het contract vernietigbaar (artikel 3:32 BW). De vordering tot vernietiging verjaart drie jaar nadat het contract ter kennis van de ouders is gekomen (artikel 3:52 BW). Ook daarna kan de artiest de ontbrekende toestemming nog als verweer inroepen wanneer het label nakoming eist (artikel 3:51 lid 3 BW). Het label kan de onzekerheid verkorten door, zodra die termijn loopt, een redelijke termijn te stellen om te kiezen tussen bevestiging en vernietiging. Wordt het contract vernietigd nadat de singles al zijn uitgebracht, dan kan de rechter de terugwerkende kracht beperken en een vergoeding in geld toekennen.

De kantonrechter bij overdracht van songs, de Arbeidstijdenwet bij optreden onder de zestien

Wie als minderjarige songs of masters overdraagt, raakt aan het vermogen van het kind. Ouders die daarover namens het kind beschikken, hebben in beginsel een machtiging van de kantonrechter nodig (artikel 1:253k jo. 1:345 BW). Californië kent een vergelijkbare rechterlijke goedkeuring, waarbij 15 procent van de bruto-inkomsten op een trustrekening voor het kind gaat. Voor optredens, studiosessies en clips gelden daarnaast de leeftijdsregels van de Arbeidstijdenwet: tot en met twaalf jaar alleen met een ontheffing, van dertien tot en met vijftien binnen de Nadere regeling kinderarbeid. Het artikel sluit af met vijf punten om na te lopen voordat een jonge artiest tekent.

Read More

Uw eigen nummers opnieuw opnemen na het platencontract: hoe lang een heropnameverbod mag gelden en wanneer artikel 25f Auteurswet het vernietigbaar maakt

Een singer-songwriter tekende in 2019 bij een label voor twee albums. Het contract liep in 2024 af, de masters bleven bij het label, en zij wil de nummers nu opnieuw opnemen voor een eigen release en voor een filmproducent die een song wil gebruiken. Haar contract verbiedt dat gedurende vijf jaar na afloop. Mag dat, en hoe lang houdt zo'n verbod stand?

Wat het label bezit en wat niet

Het label is als producent rechthebbende op de opnamen zelf (artikel 6 Wet op de naburige rechten). Dat recht beschermt de vastlegging, de klanken uit de studio. Een nieuwe opname van dezelfde song kopieert die klanken niet, en de song blijft van componist, tekstdichter of uitgever. Wettelijk staat het label een heropname dus niet in de weg. De rem zit in het contract: het heropnameverbod, in Engelstalige deals de re-record restriction. Taylor Swift nam vanaf 2021 vier albums opnieuw op nadat haar oude masters waren verkocht, en liet zien waarom labels die clausule opnemen.

Termijn, reikwijdte en de sound-alike-bepaling

Een heropnameclausule bepaalt hoe lang het verbod loopt, vaak een aantal jaren na release of na het einde van het contract en dan de langste van beide. Zij bepaalt welke nummers eronder vallen, soms ook opgenomen maar nooit uitgebrachte tracks. En zij bevat vaak een sound-alike-verbod dat het nabootsen van het oorspronkelijke arrangement uitsluit, wat vooral voor sync gevoelig ligt.

Wanneer artikel 25f Auteurswet het verbod vernietigbaar maakt

Via artikel 2b WNR geldt het auteurscontractenrecht ook voor de uitvoerend kunstenaar. Artikel 25f lid 2 Auteurswet maakt een onredelijk bezwarend beding vernietigbaar. De toets kijkt naar de omstandigheden bij het sluiten van het contract. Een verbod dat toen al tientallen jaren kon beslaan, is kwetsbaar. Liggen de masters later stil, dan is dat een zaak voor de opzegging van artikel 25e, nadat de artiest het label schriftelijk een redelijke termijn heeft gegeven om alsnog te exploiteren. Het volledige artikel bespreekt ook de opzegging bij onvoldoende exploitatie (artikel 25e), de rol van de uitgever en Buma/Stemra, en vijf vragen over de heropnameclausule in uw eigen platencontract.

Read More