Een gefingeerd voorbeeld: een singer-songwriter uit Rotterdam neemt in de zomer van 2026 vijf nummers op in een studio in Delfshaven. Ze betaalt de studio, de technicus en twee sessiemuzikanten zelf, samen ongeveer 6.000 euro. In september liggen er twee aanbiedingen. Een online distributeur zet de ep tegen 15 procent van de streamingopbrengst op alle platforms. Een klein label uit Amsterdam biedt een licentiedeal van zeven jaar met een 50/50-verdeling van de netto-opbrengst na aftrek van marketingkosten. In bijlage B van het labelcontract staat één zin die zegt dat 'alle rechten op de masters' aan het label worden overgedragen. Ze wil weten wat ze bij elke keuze weggeeft en wie straks de Sena-vergoeding krijgt als een nummer op de radio komt.
Een vinylpers maakt de exemplaren; wie de master bezit, beslist of en door wie dat mag.
Wie de master bezit als u de opname zelf betaalt: de producent van het fonogram (artikel 1 onder d en artikel 6 WNR)
De Wet op de naburige rechten geeft het recht op een opname aan de producent van fonogrammen: de persoon die een fonogram voor de eerste maal vervaardigt of doet vervaardigen (artikel 1, onder d, WNR). Wie de opname organiseert en betaalt, is dat in de regel. Sena hanteert een vergelijkbare omschrijving: de partij die financieel en eindverantwoordelijk is voor de opname en eigenaar is van de mastertape. In het voorbeeld is dat de zangeres zelf.
Als producent beslist zij over het reproduceren van de opname, het in het verkeer brengen van exemplaren en het beschikbaar stellen voor het publiek (artikel 6, eerste lid, WNR). Onder dat laatste valt streaming. Tegelijk is zij uitvoerende kunstenaar, omdat ze op de opname zingt en speelt (artikel 1, onder a, WNR). Ze heeft dus twee petten tegelijk op, en elk aanbod raakt beide. De compositie en de tekst staan daar nog los van: die vallen onder het auteursrecht, en het beheer kan, afhankelijk van haar afspraken, via Buma/Stemra en/of een uitgever lopen.
Wat een distributeur meestal krijgt: een licentie om uw opname op platforms te zetten (artikel 9, eerste lid, WNR)
De wet laat twee wegen toe: de rechten geheel of gedeeltelijk overdragen, of een licentie verlenen voor een deel of het geheel ervan (artikel 9, eerste lid, WNR). Bij een licentie blijft de master van u. De licentienemer mag alleen doen wat in de licentie staat.
Distributeurs werken doorgaans met een licentie voor het leveren en beschikbaar stellen van de opname aan streamingdiensten en downloadwinkels, tegen een vast bedrag per jaar of een percentage. De voorwaarden verschillen sterk. Lees daarom vier dingen na: of de licentie exclusief is, voor welk gebied en welke diensten hij geldt, hoe lang hij loopt en hoe snel de distributeur uw releases na opzegging van de platforms haalt. Een distributeur die ook sync, YouTube-claims of 'alle toekomstige exploitatievormen' in de licentie opneemt, schuift op richting een labeldeal zonder dat het zo heet.
Wanneer een labeldeal de master overdraagt of exclusief licentieert, en waarom dat schriftelijk moet (artikel 9, tweede en derde lid, WNR)
Voor een overdracht en voor een exclusieve licentie eist de wet een schriftelijke overeenkomst (artikel 9, tweede lid, WNR). Een online akkoord kan aan die eis voldoen als het aan de voorwaarden van artikel 6:227a BW beantwoordt, onder meer dat de tekst raadpleegbaar blijft en de identiteit van partijen vaststaat. Voor de overdracht zelf is daarnaast een daartoe bestemde akte nodig (artikel 3:95 BW, waarnaar artikel 9, derde lid, WNR verwijst).
Het labelcontract uit het voorbeeld heet een licentiedeal, en bijlage B draagt de masters toch over. Voor de rechten telt de inhoud van die bijlage. Na een overdracht is het label de rechthebbende op de opname, ook na afloop van de zeven jaar, tenzij het contract een terugval van de masterrechten regelt. Bij een licentie van zeven jaar valt de exploitatie na die termijn juist terug naar haar. Met een licentie heeft ze haar opnames in 2033 terug; na een overdracht alleen als het contract dat regelt.
Voor haar rechten als zangeres geldt een extra regel. Een overdracht of exclusieve licentie door een uitvoerende kunstenaar omvat alleen wat uitdrukkelijk in het contract staat of noodzakelijk uit de aard ervan volgt (artikel 9, derde lid, WNR). Ook geldt voor die rechten het auteurscontractenrecht, via artikel 2b WNR: onder meer jaarlijkse informatie over de exploitatie (artikel 25ca Auteurswet) en opzegging als het label de opname onvoldoende exploiteert (artikel 25e Auteurswet). Die opzegging gaat met een schriftelijke verklaring, en in beginsel pas nadat ze het label schriftelijk een redelijke termijn heeft gegeven om de opname alsnog voldoende te exploiteren. Artikel 2b noemt alleen de uitvoerende kunstenaar. Haar rechten als producent van de master vallen buiten dat beschermingsregime, zodat ze die bescherming zelf in het contract moet regelen. Over de informatieplicht schreven we eerder in ons artikel over royaltyafrekeningen controleren, en over het opnieuw opnemen van eigen nummers na een labeldeal in het stuk over het heropnameverbod.
Wie de Sena-vergoeding voor radio en horeca krijgt: de producentenhelft en de artiestenhelft (artikel 7 WNR)
Wordt een commercieel uitgebrachte opname op de radio gedraaid of in een café afgespeeld, dan is daarvoor geen toestemming nodig; de gebruiker betaalt een billijke vergoeding (artikel 7 WNR). Die vergoeding wordt gelijk verdeeld tussen de uitvoerende kunstenaars en de producent of hun rechtverkrijgenden (artikel 7, vierde lid). Sena int en verdeelt haar. Streaming op verzoek valt buiten deze regeling; daarvoor betaalt de platformkant via de licentie.
Brengt een artiest in eigen beheer uit, dan meldt zij zich volgens de veelgestelde vragen van Sena aan als uitvoerend kunstenaar én als producent, eventueel onder de labelnaam 'EIGEN BEHEER/' met haar naam erachter. Ze krijgt dan beide helften: de producentenhelft volledig, en van de artiestenhelft het deel dat volgens de verdeling van Sena bij haar als hoofdartiest hoort, naast de sessiemuzikanten. Een distributeur met alleen een licentie voor streaming is geen rechtverkrijgende van de producent; de producentenhelft blijft dan bij haar. Draagt ze de master over aan het label, dan moet het contract zeggen of de producentenaanspraak meegaat en wie zich bij Sena als producent meldt. Zwijgt het contract, dan is onduidelijk wie de producentenhelft mag claimen.
Zes vragen om te beantwoorden voordat u een distributie- of labeldeal tekent
- Overdracht of licentie? Zoek in het hoofdcontract én in de bijlagen naar 'overdracht', 'assignment' en 'eigendom'.
- Is de licentie exclusief, en voor welk gebied, welke diensten en welke termijn?
- Wat gebeurt er na afloop: valt de exploitatie terug, en binnen hoeveel dagen gaan de releases offline of naar uw nieuwe partner?
- Welke kosten worden vóór de verdeling afgetrokken, en wie controleert die afrekening?
- Wie meldt zich bij Sena als producent, en wat gebeurt met de producentenhelft als het contract eindigt?
- Gaat de deal alleen over deze opnames, of ook over toekomstige opnames en over sync en video?
Hoe het afloopt voor de zangeres uit Rotterdam
Ze stuurt het label een wijziging: bijlage B wordt een exclusieve licentie van zeven jaar voor de vijf opnames, met een terugval van alle exploitatierechten na afloop en een overdracht van de releases naar een partner van haar keuze binnen dertig dagen. De marketingkosten krijgen een plafond. Het contract bepaalt uitdrukkelijk dat de producentenaanspraak op de Sena-vergoeding bij haar blijft, en ze blijft zelf bij Sena aangemeld als producent. Het label gaat akkoord met alles behalve het plafond, waarover nog wordt onderhandeld. De distributeur blijft achter de hand voor het geval de deal niet doorgaat.
Ligt er bij u ook een distributie- of labelcontract, dan kunt u het eerst door onze contractscan halen. Die laat zien waar de overdracht, de exclusiviteit en de looptijd in de tekst zitten, ook als ze in een bijlage staan. Wilt u zelf een eerste opzet maken voor een deal met een label, dan helpt de platencontract-generator u op weg.
Bronnen: Wet op de naburige rechten, artikelen 1, 2b, 6, 7 en 9, Auteurswet, artikelen 25ca en 25e (zoals geldend sinds 1 januari 2026) en Burgerlijk Wetboek Boek 6, artikel 227a en Boek 3, artikel 95 (via wetten.overheid.nl, geraadpleegd op 22 oktober 2026); Sena, veelgestelde vragen voor muziekmakers.