Half uitgetrokken houten kaartenbaklade van een muziekuitgeverij met blanco kaartjes en één rood tabblad, met een piano onscherp op de achtergrond: de titels die een uitgever in beheer krijgt

Een publishingcontract voor je songs in 2026: licentie of overdracht, looptijd, de Buma/Stemra-verdeling en terugval bij stilzitten (artikel 25e Auteurswet)

Mauritz Kop September 7, 2026

Een uitgever gelooft in drie van je titels en stuurt een uitgavecontract waarin staat: overdracht van het auteursrecht op alle huidige en toekomstige werken, wereldwijd, voor de duur van het auteursrecht. Dat is een andere deal dan een uitgever die drie titels vijf jaar mag pitchen. Dit artikel loopt de vijf keuzes in een publishingcontract langs die bepalen wie over tien jaar nog geld uit je songs haalt: licentie of overdracht, looptijd, gebied, de sync-toestemming en het geld, met de Buma/Stemra-verdeling en de wettelijke terugval bij stilzitten als kader.

Wat een muziekuitgever doet en wat hij daarvoor krijgt: de Buma/Stemra-verdeelsleutels

De uitgever registreert, pitcht, regelt sync en houdt de administratie bij; zijn beloning loopt via Buma en Stemra. Het repartitiereglement van Buma van 30 december 2024 verdeelt een uitgegeven werk standaard in 66,66 procent voor de componist en 33,34 procent voor de uitgever, en bij een werk met tekst in een derde voor componist, tekstdichter en uitgever ieder. Het uitgeversaandeel in het uitvoeringsrecht is daarmee ten hoogste een derde; Stemra kent voor werk met muziek én tekst dezelfde derde, rekent voor een compositie zonder tekst sinds de aanmeldingen van 2019 ook 66,66 om 33,34, en begrenst het totale uitgeversaandeel bij sub-uitgave op vijftig procent. Een Nederlands contract dat de Anglo-Amerikaanse fifty-fifty overneemt, geeft de uitgever meer dan de Nederlandse standaard.

Licentie of overdracht, looptijd, sync en terugval: wat artikel 2, 25ca en 25e Auteurswet vragen

Artikel 2, derde lid, Auteurswet eist voor een overdracht en voor een exclusieve licentie een daartoe bestemde akte, die alleen de uitdrukkelijk genoemde bevoegdheden omvat en wat uit aard en strekking noodzakelijk voortvloeit; een titelcontract als exclusieve licentie voor drie, vijf of tien jaar laat het auteursrecht bij de makers en brengt de rechten na afloop vanzelf terug, terwijl artikel 25f een beding over alle toekomstige werken voor onbepaalde tijd vernietigbaar maakt. Artikel 25ca verplicht de uitgever tot een jaarlijks, actueel en volledig overzicht van exploitatie en inkomsten; artikel 25e geeft de maker het recht op te zeggen als de uitgever het werk niet in voldoende mate exploiteert, na een schriftelijke hersteltermijn. Het artikel bespreekt daarnaast de sync-toestemming, het voorschot en de kick-back zoals het titelcontract van de generator die regelt, de AI-clausule, en sluit af met de publishingcontract generator van MusicaJuridica, die deze keuzes in een minuut of tien omzet in een titelcontract naar Nederlands recht.

Twee gekruiste handgesmede brandijzers met hetzelfde embleem op een eiken werkbank, het linker gloeiend oranje en het rechter koud geoxideerd staal, met een geschroeid brandmerk ertussen — Twee identieke brandijzers, één gloeiend en één koud, en één gedeeld brandmerk in het hout: de patstelling om een bandnaam na een split.

Wie mag na een bandsplit verder onder de bandnaam: de merkinschrijving bij het BOIP, artikel 5 Handelsnaamwet en het gezamenlijk beheer van artikel 3:170 BW

Mauritz Kop September 7, 2026

Een band die uit elkaar gaat verdeelt eerst de versterkers en de harde schijf met de sessies. De naam blijft liggen tot er een boeking binnenkomt en twee groepen mensen menen dat zij die avond mogen spelen. Wie er dan gelijk heeft, hangt zelden af van wie de naam heeft bedacht, en bijna altijd van drie regelingen die volledig los van elkaar werken: de merkinschrijving bij het BOIP, de Handelsnaamwet en het gemeenschapsrecht van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek.

Een merk ontstaat door inschrijving, een handelsnaam door gebruik

Artikel 2.2 van het Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom knoopt het uitsluitend recht op een merk aan de inschrijving in het register van het BOIP, voor de waren en diensten uit het depot: voor een band meestal geluidsdragers, kleding en live-uitvoeringen. Wie niets liet inschrijven, heeft geen merkrecht, hoe lang de band ook bestaat. De handelsnaam werkt omgekeerd. Artikel 1 van de Handelsnaamwet noemt de naam waaronder een onderneming wordt gedreven, en dat recht ontstaat door de naam feitelijk te voeren; de inschrijving bij de Kamer van Koophandel is bewijs van gebruik en geen titel. De twee rechten kunnen bij verschillende mensen liggen, en daar begint bijna elk conflict na een split. Artikel 2 van de Handelsnaamwet maakt het scherper: een handelsnaam gaat alleen over samen met de onderneming die onder die naam wordt gedreven, terwijl een merkinschrijving gewoon bij één natuurlijke persoon kan staan.

Een gezamenlijk merk is een gemeenschap, met alles wat daarbij hoort

Staat het merk op naam van alle leden, dan geldt artikel 3:166 BW en zijn de aandelen gelijk, tenzij uit de rechtsverhouding iets anders volgt. Het beheer, en daarmee elke merchandiselicentie of sponsordeal, ligt op grond van artikel 3:170 BW bij de deelgenoten tezamen; overdracht kan uitsluitend gezamenlijk. Iedere deelgenoot kan op grond van artikel 3:178 BW te allen tijde verdeling vorderen, en artikel 3:185 BW laat de rechter kiezen tussen uitkoop tegen vergoeding van de overwaarde of verkoop met verdeling van de opbrengst. Ondertussen kan de oudere gebruiker via artikel 5 van de Handelsnaamwet en de kantonrechterroute van artikel 6 de houder van de inschrijving alsnog van het podium houden. Het artikel loopt die mechanismen langs en sluit af met vijf vragen die bepalen wie de naam houdt.

Koperen brievenweger die een stapeltje afrekeningen weegt, met een bandspoel ernaast en een mengtafel op de achtergrond: de clausules van het trackcontract na de release

Na de release van één track (2026): hoe de clausules over sync, remix, afrekening en terugval uit het trackcontract werken

Mauritz Kop September 5, 2026

Een trackcontract wordt vóór de release getekend en na de release gelezen. Pas als er een syncverzoek binnenkomt, een dj om de stems vraagt of de eerste afrekening niet klopt, blijkt of de clausules werken. Dit artikel loopt de afspraken uit het trackcontract langs op het moment dat ze in werking treden, en sluit aan op het eerdere artikel over wat je vóór de release regelt: wie fonogrammenproducent is, hoe master en compositie zijn verdeeld, hoe de release wordt beslist en wat er over AI is afgesproken.

Het syncverzoek: wie tekent voor de master, wie voor de compositie, en waarom het contract dat vooraf moet zeggen

Een synclicentie vraagt toestemming voor twee rechtenlagen: van de fonogrammenproducent voor de opname, op grond van artikel 6 Wet op de naburige rechten, en van de makers of hun uitgever voor de compositie. Het trackcontract dat die rollen vooraf vastlegt, beantwoordt het verzoek in één oogopslag; een contract zonder beslismechanisme en zonder aparte verdeling van de syncvergoeding levert bij de eerste reclamespot een onderhandeling op. Hetzelfde geldt voor de remixvraag: wie stems uitgeeft, geeft materiaal uit beide rechtenlagen uit handen, en zodra daarbij rechten worden overgedragen of exclusief gelicentieerd, willen artikel 2 Auteurswet en artikel 9 Wet op de naburige rechten dat schriftelijk en uitdrukkelijk.

De exploitatie die stilvalt, of de tweede track die op de plank blijft: de terugvalregeling en artikel 25e Auteurswet als vangnet

De afrekening krijgt steun van artikel 25ca Auteurswet, dat via artikel 2b Wet op de naburige rechten ook voor uitvoerende kunstenaars geldt: ten minste jaarlijks actuele, relevante en volledige informatie over exploitatie, inkomsten en vergoeding. De terugvalregeling voor een exploitatie die stilvalt of een tweede track die blijft liggen, werkt zoals de clausule het zegt, automatisch of na inroeping, en vraagt in beide gevallen om vastlegging; ontbreekt de clausule, dan biedt artikel 25e Auteurswet de maker en de uitvoerende kunstenaar een trager vangnet met drie voorwaarden. Het artikel eindigt met de tweede track, de feature en het intrekken van AI-toestemming, en met de generator en de contractscan van MusicaJuridica voor wie het contract alsnog op orde wil brengen.