Een producer, een topliner en een gitarist schrijven op een zaterdag samen een song. Om zeven uur staat er een demo, maar niemand heeft iets op papier gezet. Drie maanden later wil een label het nummer uitbrengen en vraagt het wie de schrijvers zijn en in welke verhouding. Dan blijkt dat ieder een ander getal in zijn hoofd heeft. Wat zegt het recht als er geen afspraak is?

Gemeenschappelijk auteursrecht en gelijke delen (artikel 3:166 BW)

Maken meerdere mensen samen een song en zijn hun creatieve bijdragen niet te scheiden, dan hebben zij volgens de gangbare opvatting een gemeenschappelijk auteursrecht; ieder van hen kan dat recht handhaven (artikel 26 Auteurswet). Bij een co-writingsessie waarin melodie, tekst en akkoorden over en weer worden bijgeschaafd, kan dat goed het geval zijn. De aandelen zijn dan in beginsel gelijk, tenzij uit de verhouding tussen de schrijvers iets anders volgt (artikel 3:166 lid 2 BW). In veel schrijfkamers in Nashville geldt een gelijke verdeling als gebruik; in Nederland is zij het wettelijke uitgangspunt. Wie een andere verhouding wil, legt die het best schriftelijk vast in een splitsheet na een co-writingsessie.

Wie beslist over sync en overdracht, en wat Buma/Stemra met een conflict doet

Over een overdracht aan een uitgever of een exclusieve licentie beslissen de schrijvers samen (artikel 3:170 BW). Wel kan ieder over zijn eigen aandeel beschikken en het bij een eigen uitgever onderbrengen (artikel 3:175 BW). Bij Buma/Stemra moet de aangemelde verdeling op honderd procent uitkomen. Spreken de aanmeldingen elkaar tegen, dan kan uitkering voor het betwiste deel van de verdeling van royalty's worden aangehouden tot de schrijvers het eens zijn. Het artikel vergelijkt de Nederlandse regels met die voor mede-auteurs in de Verenigde Staten en sluit af met zes punten die op een splitsheet horen, van de verdeling in procenten tot de vraag wie over een synclicentie beslist.