Splitsheet na een co-writingsessie: wanneer schrijvers samen het auteursrecht op een song hebben, waarom de aandelen in beginsel gelijk zijn (3:166 BW) en wat Buma/Stemra bij botsende claims doet

Een producer, een topliner en een gitarist schrijven op een zaterdag samen een song. Om zeven uur staat er een demo, maar niemand heeft iets op papier gezet. Drie maanden later wil een label het nummer uitbrengen en vraagt het wie de schrijvers zijn en in welke verhouding. Dan blijkt dat ieder een ander getal in zijn hoofd heeft. Wat zegt het recht als er geen afspraak is?

Gemeenschappelijk auteursrecht en gelijke delen (artikel 3:166 BW)

Maken meerdere mensen samen een song en zijn hun creatieve bijdragen niet te scheiden, dan hebben zij volgens de gangbare opvatting een gemeenschappelijk auteursrecht; ieder van hen kan dat recht handhaven (artikel 26 Auteurswet). Bij een co-writingsessie waarin melodie, tekst en akkoorden over en weer worden bijgeschaafd, kan dat goed het geval zijn. De aandelen zijn dan in beginsel gelijk, tenzij uit de verhouding tussen de schrijvers iets anders volgt (artikel 3:166 lid 2 BW). In veel schrijfkamers in Nashville geldt een gelijke verdeling als gebruik; in Nederland is zij het wettelijke uitgangspunt. Wie een andere verhouding wil, legt die het best schriftelijk vast in een splitsheet na een co-writingsessie.

Wie beslist over sync en overdracht, en wat Buma/Stemra met een conflict doet

Over een overdracht aan een uitgever of een exclusieve licentie beslissen de schrijvers samen (artikel 3:170 BW). Wel kan ieder over zijn eigen aandeel beschikken en het bij een eigen uitgever onderbrengen (artikel 3:175 BW). Bij Buma/Stemra moet de aangemelde verdeling op honderd procent uitkomen. Spreken de aanmeldingen elkaar tegen, dan kan uitkering voor het betwiste deel van de verdeling van royalty's worden aangehouden tot de schrijvers het eens zijn. Het artikel vergelijkt de Nederlandse regels met die voor mede-auteurs in de Verenigde Staten en sluit af met zes punten die op een splitsheet horen, van de verdeling in procenten tot de vraag wie over een synclicentie beslist.

Read More

De splitsheet vóór de ruzie: co-writers, publishing en bewijs op één pagina

Waarom de splitsheet vroeg moet komen

Een splitsheet bij co-writing is geen formaliteit voor na de release. Zij legt vast wie aan tekst, melodie, hook of muzikale vorm heeft meegeschreven, welk percentage daarbij hoort en welke publishing- of administratiepartij de registratie doet. In een schrijfsessie voelt dat soms ongemakkelijk, vooral wanneer de track nog kwetsbaar is. Toch is het later veel ongemakkelijker wanneer een label, publisher of music supervisor vraagt wie het lied mag vrijgeven en niemand hetzelfde antwoord geeft.

Het verschil tussen compositie en master is daarbij beslissend. De compositie valt aan de auteursrechtelijke kant; de opname heeft haar eigen rechtenketen. Een producer kan masterpunten krijgen zonder songwriter te worden. Een topliner kan juist mede-auteur zijn zonder eigenaar van de master te zijn. De splitsheet hoort die lagen niet te mengen.

Wat er minimaal in moet staan

Een bruikbare sheet noemt de titel, sessiedatum, schrijversnamen, percentages, contactgegevens, beheerorganisatie, IPI/CAE-nummers voor zover bekend en de betrokken publishers of administrators. Zij noteert ook of samples, interpolaties of externe clearances openstaan. Wie alleen de aanwezige schrijvers verdeelt terwijl het nummer op een bestaand werk leunt, bouwt een dossier met een gat erin.

Credits verdienen aparte aandacht. Een publieke producer-, performer- of featured-artist-credit is niet vanzelf hetzelfde als een compositieaandeel. Omgekeerd kan iemand die nauwelijks zichtbaar is in de release wel degelijk een schrijfbijdrage hebben geleverd. Een korte regel over credits voorkomt dat juridische percentages later worden verward met marketingtaal.

Bewijs en commerciële waarde

Het sterkste dossier bestaat uit meer dan één handtekening. Bewaar demo's, stems, tekstversies, projectbestanden, e-mails en de registratiegegevens bij elkaar. Bij een syncaanvraag, publishingdeal, samplekwestie of catalogusverkoop wil een buitenstaander snel kunnen zien wie toestemming moet geven. Publishing en bewijs van auteurschap worden dan geen hinderlijke bijlage, maar de basis waarop een deal veilig kan doorgaan.

MusicaJuridica bekijkt in de muziekcontractenroute splitsheets, publishingclausules, producerafspraken en masterdocumenten in samenhang. Dat maakt een schrijfsessie niet zwaarder dan nodig. Het zorgt er vooral voor dat een lied juridisch nog klopt wanneer het succes krijgt, wordt gelicentieerd of jaren later opnieuw waarde blijkt te hebben.

Read More