Door onze Editor
Muziekcontract Generator — leg jullie track vast vóór de release
Beantwoord 10 tot 20 korte vragen — wie doet mee, wie krijgt wat, wat mag er met AI — en ontvang direct een compleet contract naar Nederlands recht, ondertekenklaar in Word en PDF.
Maak jullie contract — € 119 →
€ 119 incl. btw · eenmalig, geen abonnement · direct klaar, ook ’s nachts
Twee producers en een zangeres maken in een weekend een track die alles heeft om te gaan lopen. De mix is af, de artwork staat klaar, de distributeur wacht. En dan stelt iemand de vraag die niemand eerder stelde: van wie is dit eigenlijk, en wie krijgt wat als dit groot wordt? Op dat moment blijkt dat een goed muziekcontract geen formaliteit is voor later, maar de fundering onder de release zelf. Wie eerst uitbrengt en daarna pas afspraken maakt, onderhandelt met terugwerkende kracht — en dat is de duurste onderhandelpositie die er bestaat. Hoe je aandelen vroeg en bewijsbaar vastlegt, lieten we eerder zien in het verhaal van de splitsheet; dit artikel gaat over het volledige contract eromheen.
Wie doet mee — en wie is de fonogrammenproducent
Elk contract voor één track begint met de vraag wie er aan tafel zitten: de artiest, de producer, en soms een derde — een featured artist of een sessiemuzikant. Daarnaast kent de wet een rol die in de studio zelden ter sprake komt en juridisch het meeste gewicht draagt: de fonogrammenproducent. Dat is degene die de eerste vastlegging van de opname organiseert en er financieel voor verantwoordelijk is, in de zin van de Wet op de naburige rechten. Wie die rol vervult, meldt de track aan bij Sena en ontvangt het producentenaandeel van de vergoedingen. Spreek je daar niets over af, dan beslist de feitelijke gang van zaken — en die is bij een samenwerking tussen vrienden zelden eenduidig.
Leg daarom vast wie de fonogrammenproducent is, of dat jullie het samen zijn, in een vaste verhouding. Eén zin in het contract voorkomt jaren onduidelijkheid over wie welke Sena-gelden ontvangt.
Master en compositie: twee rechten, twee verdelingen
De grootste denkfout in doe-het-zelf-afspraken: één percentage voor alles. Een track draagt twee gescheiden rechtenlagen. De masterrechten zitten op de opname zelf — de golfvorm die naar de distributeur gaat. De compositierechten zitten op het onderliggende werk: melodie, akkoorden en tekst, beschermd door de Auteurswet. Die twee lagen kunnen, en zullen vaak, verschillend verdeeld zijn. De producer die de hele beat bouwde maar geen noot van de topline schreef, heeft een groot masteraandeel en een kleiner schrijversaandeel. De zangeres die de melodie en de tekst leverde, precies andersom.
Een goed contract benoemt beide verdelingen apart, in percentages die per laag optellen tot honderd. Wat er gebeurt als je dit overslaat, zie je terug in kwesties rond remixen en stems: wie mag de losse sporen aan een ander geven, en wiens toestemming heb je daarvoor nodig? Die vraag speelde eerder al bij een remix waarvoor de stems zonder afspraak waren gedeeld — het antwoord hing volledig af van wat er wél op papier stond.
De betaling: buyout, royalty of allebei
Voor de vergoeding bestaan drie werkbare modellen. De buyout: één vast bedrag, daarna is de betalende partij klaar — overzichtelijk, en voor een sessiebijdrage vaak precies goed, zoals we beschreven in het artikel over sessiemuzikanten en buy-outs. De royalty: een percentage van wat de track opbrengt, zodat iedereen meedeelt in succes én in stilte. En de hybride: een vast bedrag vooraf plus een lager percentage daarna, het model dat in de praktijk de meeste samenwerkingen eerlijk houdt.
Welk model je ook kiest, het contract moet drie dingen scherp maken: over welke inkomsten het percentage wordt gerekend, wanneer er wordt afgerekend, en binnen welke termijn er wordt betaald. Een royaltypercentage zonder grondslag is een lege huls; "15% van de inkomsten" betekent iets anders bij bruto-streaminginkomsten dan bij wat er na de distributeur overblijft.
Sena, Buma/Stemra en de splitsheet als bijlage
De collectieve incasso loopt via twee routes die elk hun eigen aanmelding vragen. Sena verdeelt de vergoedingen op de opname; Buma/Stemra die op de compositie. De verdeling die jullie in het contract afspreken, moet één op één terugkomen in wat je bij beide organisaties aanmeldt — en in de splitsheet die als bijlage bij het contract hoort. Zo is er één document waarin de percentages, de rollen en de aanmeldingen elkaar bevestigen. Wijkt de aanmelding af van het contract, dan heb je bij een geschil tenminste een helder ijkpunt.
De release: wie beslist, en wat als het stil blijft
Een samenwerkingscontract voor één track regelt ook het moment waar het allemaal om draait: de release zelf. Wie beslist dat de track uitgaat — één partij, of jullie samen? Binnen welk venster moet de release plaatsvinden, en hoe geven de anderen hun goedkeuring: schriftelijk, per e-mail, of stilzwijgend na een vaste termijn? Het zijn kleine keuzes met grote gevolgen, want de meeste samenwerkingen stranden niet op ruzie maar op stilte: de track blijft maandenlang op de plank liggen omdat niemand formeel mag beslissen.
Daarom hoort er een terugvalregeling in het contract: blijft de release langer uit dan de afgesproken termijn, dan vallen de rechten terug en mag iedere partij verder met het eigen aandeel. Leg ook het territorium vast — vrijwel altijd de hele wereld, want streaming kent geen grenzen — en de looptijd van de licenties, met een opzegtermijn die past bij de levensduur van een release. Een track die het goed doet, leidt vanzelf tot vervolgvragen over een tweede single of een EP; dat is het moment voor een nieuw contract, niet iets wat je nu alvast dichttimmert.
AI-afspraken horen er nu bij
Een muziekcontract dat vandaag wordt getekend en zwijgt over kunstmatige intelligentie, is bij ondertekening al verouderd. Drie vragen verdienen een expliciet antwoord. Mag de track worden gebruikt om AI-modellen te trainen, en zo ja, tegen welke vergoeding? Mag iemands stem of gelijkenis worden gekloond, voor welk doel, en met welk recht om die toestemming weer in te trekken? En mogen er synthetische afgeleiden van de track worden gemaakt — een AI-remix, een alternatieve versie? De veilige standaard is drie keer nee, met de mogelijkheid om per onderdeel bewust ja te zeggen, inclusief vergoeding en einddatum. Meer achtergrond over deze AI-afspraken vind je op onze pagina over AI en muziekrecht.
Van afspraak naar contract: de Muziekcontract Generator
Alles hierboven is te doen zonder juridische opleiding — als iemand de juiste vragen maar in de juiste volgorde stelt. Precies daarvoor bouwden we de Muziekcontract Generator: je beantwoordt tien tot twintig korte vragen in gewone taal, bevestigt elke kernafspraak op één overzichtsscherm, en ontvangt direct een ondertekenklaar contract in Word en PDF, met een samenvatting die iedereen aan tafel begrijpt. Masterrechten, schrijversaandelen, Sena en Buma/Stemra, de release, de vergoeding én de AI-afspraken — het staat er allemaal in, voor één vast bedrag van € 119.
Krijg je juist een contract van een ánder voorgelegd — een label, een management, een publisher — dan is de Contract-Self-Scan de logische eerste stap: die beoordeelt elke clausule en geeft je een concreet tegenvoorstel. Zelf uitbrengen begint met zelf vastleggen. Doe het vóór de release, dan is de mooiste dag van de track ook echt een feestje.